Nog even Winter…

Nu de natuur aangeeft dat het voorjaar staat te trappelen om te beginnen, hoor ik op de radio dat het niet helemaal zeker is dat de Elfstedentocht dit jaar niet doorgaat. In het noordoosten van het land heeft het zelfs een hele dag overdag niet gedooid, dus de kans is er altijd. Op een wat lacherige opmerking van mijzelf dat dit wel heel erg positief is, krijg ik steeds het antwoord dat de meeste Elfstedentochten pas eind februari gereden zijn. Hoewel ik niet geloof dat deze mensen er niet bij stil staan dat er toen begin februari wel al ijs lag, lijken de opmerkingen toch vrij serieus. Om hier geen serieus gesprek van te maken stap ik maar weer snel van het onderwerp af. Wat is dat toch met die Elfstedentocht? Is het een nostalgische herinnering aan lang vervlogen tijden toen het op het ijs zo gezellig was? Het lijkt me namelijk stug dat het verlangen naar een Elfstedentocht zo groot is, omdat de mensen het zo erg vinden dat de lente er weer aankomt en ze deze gedachte zo lang mogelijk voor zich uit proberen te schuiven. Misschien komt de drang naar de tocht der tochten wel voort uit het feit dat als deze tocht weer een keer doorgaat, het wel mee zal vallen met de opwarming van de aarde. We weten immers van president Trump dat als het in Amerika vriest, de wereld vanzelf kouder wordt. Misschien is het wel de wintervariant van de komkommertijd. Terwijl ik mijn kleinkinderen probeer uit te leggen wat de Elfstedentocht eigenlijk is, Trump kennen ze wel van YouTube en Alec Baldwin, worden de dagen langzaamaan langer en ben ik al een paar keer te laat thuis gekomen omdat ik mij had vergist in de tijd. (Het was nog zo licht en ik had niet in de gaten dat het al 6 uur geweest was). Waarschijnlijk is deze hang aan de laatste stukjes winter, de natuurlijke aarzeling om aan een nieuwe spannend deel van het jaar te beginnen. Nog even lekker onderdompelen in de winter, waarin de dingen niet persé vandaag moeten, maar makkelijk tot morgen of volgende week kunnen wachten. Plotseling is die winter echter voorbij. Nog even flink de bloemetjes buiten zetten met een lang Carnavals-weekend en dan weer aan de slag om de bloemetjes te telen die het hele lange jaar verzorgt, geteeld en geoogst moeten worden om ze buiten te kunnen zetten. Nog even diep inademen voordat de strijd van het voorjaarsseizoen weer begint. Geniet dus nog heel even van de winter, maar doe het snel, want het is Pasen voor je het weet.

 

Comments

Vakantietijd

Afgelopen weken is de vakantie uittocht begonnen. Op de eerste vrijdag van de eerste groep die dit jaar op vakantie zou gaan zou de boel op Schiphol helemaal in de soep lopen. De hele week ervoor stonden er allerlei rampscenario’s in de krant. Als klap op de vuurpijl zouden er burgers ingezet worden om na 6 weken training de marechaussee te assisteren met de controle. Natuurlijk is dit tegen het zere been van de vakbond van de marechaussee, die dan ook direct protesteerde. Waarschijnlijk zien ze de boel liever in de soep lopen, dan is hun onmisbaarheid ook weer eens goed onder de aandacht. Deze verwachte puinhoop op Schiphol had in veel kranten meer aandacht dan de politieke top in Hamburg. Natuurlijk was de totale Nederlandse pers op komen draven om de gefrustreerde reizigers te filmen en ze door allerlei suggestieve vragen tot domme opmerkingen over de schuldvraag te verleiden. Natuurlijk was het druk op Schiphol, maar dat kwam vooral omdat de journalisten in de weg liepen en de toeristen belemmerden om door te lopen in de rij die veel sneller liep dan verwacht. Aan het eind van de dag was er op alle nieuwsuitzendingen de belangrijke mededeling dat de drukte op de eerste drukke dag enorm was meegevallen. Er was zelfs een journalist die na de hele dag op de luchthaven gepost te hebben, kon melden dat het eigenlijk verrassend rustig was geweest. Ik kan mij vergissen, maar ik meende een duidelijk zweem van teleurstelling in zijn stem te horen. Een beetje hetzelfde als bij de massa journalisten die de rellen in Arnhem kwamen filmen toen Wilders kwam protesteren tegen de nieuwe burgermeester. Als ik dit verhaal schrijf denk ik aan al die hardwerkende bloementelers die met mooi weer dubbel zo hard moeten werken om de bloemen er af te krijgen. Om ze een hart onder de riem te steken, er is nog frustrerender werk, namelijk dat van journalist. Zit je ver van huis uren te wachten tot er iets gebeurt en er gebeurt niets, terwijl op het zelfde moment dat je op niets zit te wachten er bij je buren thuis een overval wordt gepleegd. Laten we dus niet te snel oordelen over deze beroepsgroep. Als je de hele dag de tijd hebt om er over na te denken, kan je toch net zo makkelijk zelf het verhaal verzinnen, of misschien zelfs eventueel wel een heel klein beetje uitlokken. Wie weet van zichzelf zeker dat hij dat niet een beetje zou doen. Ik kom er nu net namelijk, tijdens het schrijven van dit verhaal, achter dat ik net een verhaal heb geschreven dat eigenlijk nergens over gaat. Een beetje net als de komkommertijd journalisten die de krant vol moet maken in een zomer dat er niets gebeurt, voor mensen die in de vakantietijd de krant nauwelijks lezen. Via deze weg wens ik iedereen die op vakantie gaat een zeer plezierige tijd. Als er tijdens de reis iets verkeerd gaat, geniet dan van het kijken naar hoe mensen reageren op kleine teleurstellingen. Voor de mensen die niet op vakantie gaan moet het helemaal genieten zijn. Prettige vakantie.

Comments