Voorjaar

Bij het schrijven van mijn verhaal van een maand terug over de Elfstedentocht had ik niet kunnen vermoeden dat half Nederland hierna nog op de schaatsen zou staan. De afgelopen vorstperiode was welkom, maar tevens heel erg laat in de tijd en wel heel erg streng. De eerste dagen dooide het overdag nog gewoon, dus maakte ik me niet zo veel zorgen. De laatste dagen waren, op het schaatsen na, eigenlijk helemaal niet meer leuk. Heel veel gewassen stonden al op uitlopen en veel struiken met groen blad stonden door de zon hun vocht te verdampen terwijl hun wortels door de bevroren grond geen vocht op konden nemen. Hoewel er zelfs nu nog geen duidelijk beeld is van de eventuele schade, kan ik me niet voorstellen dat die schade er helemaal niet is. Vooral planten met bovengrondse scheuten en uitlopers hebben het zwaar gehad. Ik zit al dagen met spanning te kijken naar de niet afgedekte Hortensia’s bij mij in de tuin. Ik ga er een beetje vanuit dat als deze het overleven de schade over de hele linie misschien wel mee valt. Neemt niet weg dat het voorjaar even heeft moeten wachten, maar nu na een beetje regen in de startblokken staat. In de Bollenstreek maakt men zich op voor de opening van de Keukenhof en de drukte die dat met zich meebrengt. Overal zie je de Narcissen de grond uit schieten en de eerste gele bloemenvelden velden zijn in aantocht. Nadat we even heftig nog van een beetje winter hebben kunnen genieten, is iedereen extra aan het voorjaar toe. Mijn idee van voorjaar is op de fiets door de bollenvelden. Niet dat ik veel fiets, maar met de auto kom je er niet doorheen. De grasvelden worden weer groen en winterbloeiende heesters zijn weer over hun hoogtepunt heen. Voorjaar is het ook op de kwekerij. Telers zoeken angstig naar eventuele schade door de vorst. Verwachte bloeitijden herberekenen van de vroege gewassen, omdat die nu toch iets later op gang komen. Hoewel dit helemaal niets hoeft te zeggen over de uiteindelijke bloeitijd, want als het een paar weken iets aan de warme kant is is de achterstand zo weer ingehaald, is dit wel onderdeel van de stress die een teler in het voorjaar ervaart. Het voorjaar is mooi, maar voor de bloementeler is het alsof hij in de startblokken staat en niet precies weet wanneer het startschot klinkt. Opperste concentratie dus. Na seizoen van trainen, moet het dit jaar toch maar weer gebeuren. De lat ligt na de voorgaande jaren vrij hoog. De meeste telers hebben een behoorlijke moderniseringsslag gemaakt en die moet natuurlijk ook weer worden betaald. Mijn advies aan deze telers, ik snap dat het spannend is, maar probeer ook een beetje van dat sprankelende voorjaar te genieten, dat doen jullie klanten ook.

Comments

Nog even Winter…

Nu de natuur aangeeft dat het voorjaar staat te trappelen om te beginnen, hoor ik op de radio dat het niet helemaal zeker is dat de Elfstedentocht dit jaar niet doorgaat. In het noordoosten van het land heeft het zelfs een hele dag overdag niet gedooid, dus de kans is er altijd. Op een wat lacherige opmerking van mijzelf dat dit wel heel erg positief is, krijg ik steeds het antwoord dat de meeste Elfstedentochten pas eind februari gereden zijn. Hoewel ik niet geloof dat deze mensen er niet bij stil staan dat er toen begin februari wel al ijs lag, lijken de opmerkingen toch vrij serieus. Om hier geen serieus gesprek van te maken stap ik maar weer snel van het onderwerp af. Wat is dat toch met die Elfstedentocht? Is het een nostalgische herinnering aan lang vervlogen tijden toen het op het ijs zo gezellig was? Het lijkt me namelijk stug dat het verlangen naar een Elfstedentocht zo groot is, omdat de mensen het zo erg vinden dat de lente er weer aankomt en ze deze gedachte zo lang mogelijk voor zich uit proberen te schuiven. Misschien komt de drang naar de tocht der tochten wel voort uit het feit dat als deze tocht weer een keer doorgaat, het wel mee zal vallen met de opwarming van de aarde. We weten immers van president Trump dat als het in Amerika vriest, de wereld vanzelf kouder wordt. Misschien is het wel de wintervariant van de komkommertijd. Terwijl ik mijn kleinkinderen probeer uit te leggen wat de Elfstedentocht eigenlijk is, Trump kennen ze wel van YouTube en Alec Baldwin, worden de dagen langzaamaan langer en ben ik al een paar keer te laat thuis gekomen omdat ik mij had vergist in de tijd. (Het was nog zo licht en ik had niet in de gaten dat het al 6 uur geweest was). Waarschijnlijk is deze hang aan de laatste stukjes winter, de natuurlijke aarzeling om aan een nieuwe spannend deel van het jaar te beginnen. Nog even lekker onderdompelen in de winter, waarin de dingen niet persé vandaag moeten, maar makkelijk tot morgen of volgende week kunnen wachten. Plotseling is die winter echter voorbij. Nog even flink de bloemetjes buiten zetten met een lang Carnavals-weekend en dan weer aan de slag om de bloemetjes te telen die het hele lange jaar verzorgt, geteeld en geoogst moeten worden om ze buiten te kunnen zetten. Nog even diep inademen voordat de strijd van het voorjaarsseizoen weer begint. Geniet dus nog heel even van de winter, maar doe het snel, want het is Pasen voor je het weet.

 

Comments