Voorjaar

Bij het schrijven van mijn verhaal van een maand terug over de Elfstedentocht had ik niet kunnen vermoeden dat half Nederland hierna nog op de schaatsen zou staan. De afgelopen vorstperiode was welkom, maar tevens heel erg laat in de tijd en wel heel erg streng. De eerste dagen dooide het overdag nog gewoon, dus maakte ik me niet zo veel zorgen. De laatste dagen waren, op het schaatsen na, eigenlijk helemaal niet meer leuk. Heel veel gewassen stonden al op uitlopen en veel struiken met groen blad stonden door de zon hun vocht te verdampen terwijl hun wortels door de bevroren grond geen vocht op konden nemen. Hoewel er zelfs nu nog geen duidelijk beeld is van de eventuele schade, kan ik me niet voorstellen dat die schade er helemaal niet is. Vooral planten met bovengrondse scheuten en uitlopers hebben het zwaar gehad. Ik zit al dagen met spanning te kijken naar de niet afgedekte Hortensia’s bij mij in de tuin. Ik ga er een beetje vanuit dat als deze het overleven de schade over de hele linie misschien wel mee valt. Neemt niet weg dat het voorjaar even heeft moeten wachten, maar nu na een beetje regen in de startblokken staat. In de Bollenstreek maakt men zich op voor de opening van de Keukenhof en de drukte die dat met zich meebrengt. Overal zie je de Narcissen de grond uit schieten en de eerste gele bloemenvelden velden zijn in aantocht. Nadat we even heftig nog van een beetje winter hebben kunnen genieten, is iedereen extra aan het voorjaar toe. Mijn idee van voorjaar is op de fiets door de bollenvelden. Niet dat ik veel fiets, maar met de auto kom je er niet doorheen. De grasvelden worden weer groen en winterbloeiende heesters zijn weer over hun hoogtepunt heen. Voorjaar is het ook op de kwekerij. Telers zoeken angstig naar eventuele schade door de vorst. Verwachte bloeitijden herberekenen van de vroege gewassen, omdat die nu toch iets later op gang komen. Hoewel dit helemaal niets hoeft te zeggen over de uiteindelijke bloeitijd, want als het een paar weken iets aan de warme kant is is de achterstand zo weer ingehaald, is dit wel onderdeel van de stress die een teler in het voorjaar ervaart. Het voorjaar is mooi, maar voor de bloementeler is het alsof hij in de startblokken staat en niet precies weet wanneer het startschot klinkt. Opperste concentratie dus. Na seizoen van trainen, moet het dit jaar toch maar weer gebeuren. De lat ligt na de voorgaande jaren vrij hoog. De meeste telers hebben een behoorlijke moderniseringsslag gemaakt en die moet natuurlijk ook weer worden betaald. Mijn advies aan deze telers, ik snap dat het spannend is, maar probeer ook een beetje van dat sprankelende voorjaar te genieten, dat doen jullie klanten ook.

Comments