Duurzaam

De afgelopen weken ben ik naar verschillende telers bijeenkomsten geweest waar gesproken werd over duurzaam telen. Hier kwam ik er achter dat de term duurzaam bij de ene persoon een gevoel van trots teweeg bracht en bij de andere persoon meer een gevoel van onzinnige marketingterm. Omdat ik altijd probeer de dingen van twee kanten te zien, kan ik me bij beide stellingen wel iets voorstellen. De term duurzaam staat wat mij betreft voor verantwoord en met liefde voor de planeet en de mensen die hierop leven te ondernemen. Omdat veel mensen samen met mij er zo over denken, ontstaat vanzelf de drang bij de marketing om deze term te omarmen en te pas en te onpas te gebruiken. Zo vaak zelfs dat er nu een groep mensen ontstaat die de term duurzaamheid niet meer geloven. Op zich is dat natuurlijk jammer. Het komt er dus op neer dat een groep mensen de term duurzaam maar niet meer wil gebruiken omdat het niet meer betrouwbaar is. Het enige dat we hiermee volgens mij bereiken is dat er een andere marketingterm wordt verzonnen met dezelfde lading. Tijdens een bijeenkomst werd de vraag gesteld of duurzaamheid voor u een duidelijk begrip was. 75% van de deelnemers zei toen ja, waarna de man die de vraag gesteld had, uit ging leggen waarom dit niet waar was en kwam met een aantal onduidelijke marketingstuntjes die de term duurzaamheid misbruikte. Ik begreep echter dat 75% van de deelnemers wel een duidelijk beeld had van duurzaamheid en best snapte dat de term ook misbruikt wordt. De conclusie is waarschijnlijk dat de term duurzaamheid een goede term is, die we echter alleen moeten gebruiken als we de onderliggende gedachte ook uitleggen. Ik weet uit ervaring dat de agrarische sector vrij slecht is om te vertellen wat er allemaal goed gebeurt. De agrarische sector is goed in het in de verdediging gaan als er een incident plaatsvindt. Zelf denk ik dat als er een incident plaatsvindt dat je je daar als agrarische sector van moet distantiëren en uitleggen dat we het eigenlijk heel goed doen. Als je ziet hoeveel inspanning de gemiddelde teler doet om in de toekomst “duurzaam” te produceren, dan kan menig andere sector daar een puntje aan zuigen. Alle telers zijn op hun bedrijf bezig om zo snel mogelijk niet meer afhankelijk te zijn van chemische middelen. Probleem is dat er soms planten ziek worden en medicijnen nodig hebben. De telers zijn dus druk bezig om bij de veredeling van nieuwe gewassen de plantgezondheid en de groeikracht als belangrijkste selectiecriterium te maken. Natuurlijk zijn er nog steeds mensen die sceptisch tegenover deze ontwikkelingen staan. Jammer genoeg zijn dit ook nog eens de mensen die het steeds voor elkaar krijgen om de pers te halen. Ik weet echter dat het grootste deel van de sector bezig is om hun bedrijf toekomstbestendig te maken door op een eerlijke manier aan duurzaamheid te werken. Dit een beetje meer vertellen is volgens mij een manier van marketing die wel hout snijdt

Comments

Nog even Winter…

Nu de natuur aangeeft dat het voorjaar staat te trappelen om te beginnen, hoor ik op de radio dat het niet helemaal zeker is dat de Elfstedentocht dit jaar niet doorgaat. In het noordoosten van het land heeft het zelfs een hele dag overdag niet gedooid, dus de kans is er altijd. Op een wat lacherige opmerking van mijzelf dat dit wel heel erg positief is, krijg ik steeds het antwoord dat de meeste Elfstedentochten pas eind februari gereden zijn. Hoewel ik niet geloof dat deze mensen er niet bij stil staan dat er toen begin februari wel al ijs lag, lijken de opmerkingen toch vrij serieus. Om hier geen serieus gesprek van te maken stap ik maar weer snel van het onderwerp af. Wat is dat toch met die Elfstedentocht? Is het een nostalgische herinnering aan lang vervlogen tijden toen het op het ijs zo gezellig was? Het lijkt me namelijk stug dat het verlangen naar een Elfstedentocht zo groot is, omdat de mensen het zo erg vinden dat de lente er weer aankomt en ze deze gedachte zo lang mogelijk voor zich uit proberen te schuiven. Misschien komt de drang naar de tocht der tochten wel voort uit het feit dat als deze tocht weer een keer doorgaat, het wel mee zal vallen met de opwarming van de aarde. We weten immers van president Trump dat als het in Amerika vriest, de wereld vanzelf kouder wordt. Misschien is het wel de wintervariant van de komkommertijd. Terwijl ik mijn kleinkinderen probeer uit te leggen wat de Elfstedentocht eigenlijk is, Trump kennen ze wel van YouTube en Alec Baldwin, worden de dagen langzaamaan langer en ben ik al een paar keer te laat thuis gekomen omdat ik mij had vergist in de tijd. (Het was nog zo licht en ik had niet in de gaten dat het al 6 uur geweest was). Waarschijnlijk is deze hang aan de laatste stukjes winter, de natuurlijke aarzeling om aan een nieuwe spannend deel van het jaar te beginnen. Nog even lekker onderdompelen in de winter, waarin de dingen niet persé vandaag moeten, maar makkelijk tot morgen of volgende week kunnen wachten. Plotseling is die winter echter voorbij. Nog even flink de bloemetjes buiten zetten met een lang Carnavals-weekend en dan weer aan de slag om de bloemetjes te telen die het hele lange jaar verzorgt, geteeld en geoogst moeten worden om ze buiten te kunnen zetten. Nog even diep inademen voordat de strijd van het voorjaarsseizoen weer begint. Geniet dus nog heel even van de winter, maar doe het snel, want het is Pasen voor je het weet.

 

Comments