Najaar met een rauw randje.

Het jaar 2017 leek voor de telers van Zomerbloemen een goed jaar te worden. Belangrijker nog, het leek er echt op dat het najaar nog veel voor deze telers in petto had. Het hele seizoen lag de productie wat betreft de bloeitijd voor op de planning en van meer gewassen dan anders was een tweede oogst te verwachten. Alle hoop op een echt goed jaar dus. Het liep anders. Niet dat deze telers echt mopperen, maar als je denkt de hoofdprijs te halen en dat is plots niet het geval, is het toch jammer. Het begon begin september. Na een rustige zomer waarin alle gewassen volgens planning gesneden zijn was daar plotseling die storm. Veel te vroeg en nog te veel gevoelige gewassen op het veld. Veel telers zagen zich genoodzaakt om stukken niet te oogsten omdat de kwaliteit niet aan de eisen voldeed. Een tegenvaller, maar omdat de meeste telers voorlagen op hun planning was er nog de hoop dat dit vroege jaar voor een extra productie in het najaar ging zorgen. Zeker met de warme september van vorig jaar in het achterhoofd zou er nog veel te oogsten zijn als het weer een beetje meewerkte. Dat gebeurde dus niet. De eerste weken van september was er nog niet de helft van de groeisnelheid van vorig jaar, waardoor de voorsprong in twee weken tijd helemaal weg was. Op dit moment lopen sommige telers die echt late gewassen telen zelfs de kans dat de late teelten (een beetje op de gok gezet) het niet halen, omdat de natuur nu eerder een beetje achterloopt dan voor. Met achterlopen bedoel ik eigenlijk de groeisnelheid, want de natuur is mooi op tijd aan de herfst begonnen. Al met al een beetje een vergelijkbare domper als een Max Verstappen, die net in de laatste ronde wordt ingehaald en de race niet wint. Op zich geen slecht resultaat, maar erg frustrerend. Voordat dit op een klaagverhaal gaat lijken even de andere kant van de medaille. Juist deze onverwachte dingen maken het vak van de buitenbloementeler leuk. Net even niet op dit moment, maar toch is dit nu juist de charme van ons vak. Tot het laatste moment is daar die bevlogen strijd om een jaar goed af te sluiten. Dat net niet helemaal zeker zijn van een resultaat. Het jammere, maar geruststellende gevoel van overmacht. Je hebt er alles aan gedaan, maar het mocht niet baten. Er na een tijdje achter komen dat je er niets aan had kunnen doen. Of misschien wel een leermoment om het in het volgende seizoen toch even anders te doen. Een zetje minder zetten, of juist extra maatregelen nemen in de bestrijding van wind en vorst. Misschien kom je er wel achter dat je wel iets had kunnen doen, frustrerend, maar dat gaat je nooit meer overkomen. Deze rauwe werkelijkheid heeft z’n charme. Het geeft het beeld van de noeste buitenarbeider die het zo goed doet in de reclame. Voor de wind kunnen we allemaal zeilen, maar tegenwind vraagt vakmanschap en volharding. Veel geleerd en op naar een nieuw seizoen.

 

Comments

Herfst in Holland

Ik kom erachter dat ik nooit in een ander land zou willen wonen dan in Nederland. Het wisselen van de seizoenen is misschien wel het mooiste wat je als mens mee kan maken. Eigenlijk verhuis je vier keer per jaar naar een land met een ander klimaat zonder dat je de koffers moet pakken en aan nieuwe buren moet wennen. Opmerking als dat we leven in een koud kikkerlandje waar het altijd regent wuif ik lachend weg als de grootste onzin die er is. Nederland is helemaal niet nat, met 700 tot 800 millimeter regen is het eerder aan de droge kant dan nat. In het noord Engelse Lake District, waar iedereen roemt over de schoonheid van het landschap regent het drie keer zo veel. Als Nederland nog droger zou worden zou het problematisch worden. In Nederland hebben we zomers die niet te warm zijn en winters die vrijwel nooit belemmerend koud zijn. Daartussenin hebben we de gezellige herfst waarin de temperaturen best wel meevallen en de regen zich beperkt tot regelmatige buien waartussen het goed wandelen is. De lente is helemaal een feest. De hele natuur ontwaakt met een snelheid die je niet voor mogelijk houdt. Mensen gaan op vakantie naar droge gebieden omdat daar de natuur na een regenbui helemaal opfleurt. Dat wordt beschreven als een unieke ervaring, terwijl je dat hier elk jaar meemaakt. Er wordt gesproken over de prachtige natuur in de warme landen, terwijl je hier, als je de A44 doorrijdt richting Den Haag het net is of je in een gigantisch park rondrijdt, met aan weerzijde van de weg de mooiste bomen die je je kunt voorstellen. Jammer dat bijna iedereen meer oog heeft voor de flitsers aan de kant van de weg om geen bekeuring te krijgen dan voor het natuurschoon langs de weg. Best wel dom in een periode dat bijna elke auto een cruise control heeft zodat je helemaal niet op je snelheid hoeft te letten. Het mooie van 4 seizoenen is dat je er helemaal niet op hoeft te wachten. Voordat een seizoen je begint te vervelen zit je al weer in het volgende. Dingen die lang duren worden saai. Dit is ook de reden, dat er het meest gebarbecued wordt op de eerste mooie dagen. Als de zomer te lang duurt blijven die lastige dingen gewoon binnen staan. Seizoenen hebben ook nog een praktisch nut. Zonder seizoenen zouden er ook geen seizoensbloemen zijn. Ieder seizoen zijn eigen beleving. Elke bloem een verhaal over hoe mooi het vroeger was toen je voor het eerst die bloemen zag. De eerste sneeuwklokjes in de lente. Het zomergevoel bij de eerste echte zomerbloemen en nu het warme gevoel van de herfst, met alle warme tinten die je nu in de bloemenwinkel ziet liggen. Je moet de hele wereld rondreizen om mee te maken wat je in Nederland in één jaar beleefd. Ik hou van Holland.

Comments