Kommer en kwel

DSC08150
Gewoon, naast de N206. Het Amsterdams waterleidingduin..

 

Hagelschade, extreme regenval in het zuidoosten, Brexit. De afgelopen weken lijkt het wel of dat het echt heel erg slecht gaat met de wereld. Hoewel de wateroverlast in het zuidoosten al weken aan de gang is lijkt het wel of het nu pas erg genoeg is voor de pers om mooie plaatjes te maken van gesneuveld glas. Blijkbaar levert dit mooiere plaatjes op dan gewassen die al weken op het land staan te verzuipen. Na een Brexit heeft de pers er lol in om direct een afscheiding van Nederland in gang te zetten door vooral mensen te interviewen die dit wel zien zitten. Nederland is toch wel de meest erge plek om in te wonen. Elke dag weer mensen die opkomen voor alleen hun eigen belang en het geheel compleet uit het oog verliezen. Als ik dan bijna zo ver ben dat ik me ga ergeren aan al deze zaken, zie ik om mij heen het prachtige Nederlandse landschap, waar de ooievaars op de lantaarnpalen midden op de snelweg uit zitten te rusten van hun overvloedige maaltijd kikkers die ze zich in de graslanden naast de snelweg hebben verschalkt. Met weemoed denk ik dan aan die arme Engelsen die de bemoeizucht van Brussel hebben ingeruild voor die van de Lords. Van de jeugd die van de ouderen geen kans krijgt om zichzelf te ontwikkelen, omdat samenwerken blijkbaar te moeilijk is. Als ik dan weer in de auto zit ( ik rijd vrij veel) en ik zie het landschap dat door de ruime regelval in de meeste gebieden van Nederland alleen maar mooier is geworden, weet ik zeker dat het hier zo slecht nog niet is. Ik kom dan weer bij een trotse bloementeler die de mooie bloemen aan het oogsten is voor heel redelijk prijzen. Hij is blij dat zijn zorgen aan het gewas hem een goed rendement geeft en de mensen er blijkbaar voldoende voor over hebben om redelijke prijzen voor zijn product te betalen. Soms moet je het nieuws wel eens uitzetten om met volle teugen te genieten van al het mooie dat er is. Natuurlijk blijft er altijd iets te mopperen, maar de meeste dingen gaan goed. Als het nog niet af is, is het niet slecht, maar zijn er nog verbeterpunten. Ik weet dat het overgrote deel van de agrarische wereld heel begaan is met het milieu waar we allemaal in leven. Ik erger mij dan ook behoorlijk als we er weer eens van langs krijgen in de pers, omdat er weer een dingetje is misgegaan. Persvrijheid is een groot goed, maar ga daar dan wel verantwoord mee om en misbruik het niet om dingen af te dwingen. Steeds als ik bijna ga geloven dat het toch wel erg slecht gaat, zie ik weer de mooie dingen die zomaar langs de weg groeien. Als je er op let is het zo mooi, dat je bijna blij bent dat er toch weer iets meer files zijn, omdat (toch raar als het zo slecht gaat) de economie weer aantrekt. In sommige gemeenten hebben ze totale bloemenvelden tussen de wegen aangelegd. Ik denk dat het tijd wordt dat we na ieder negatief krantenbericht even naar buiten moeten gaan, de steeds schoner wordende lucht eens diep moeten inademen en gaan genieten van al het moois dat Nederland te bieden heeft. Omdat deze blog natuurlijk wel over bloemen moet gaan, gaat dit genieten natuurlijk het beste met een mooi vaasje bloemen op de (tuin) tafel.

Comments

Pioenenvreugde

20160508_101057

De afgelopen weken waren een weldaad voor de pioenenliefhebber. De mooiste soorten pioenrozen staan te bloeien en de kwaliteit is erg goed. De schoonheid van de pioenroos zit voor een deel in de mooie soorten en voor een deel in de mate waarin ze open komen. De schoonheid van de pioenrozen is vrijwel niet te evenaren. Pioenen zijn er in de mooiste kleuren. Er zijn zelfs pioenrozen die tijdens het vaasleven van kleur veranderen. Sommige pioenrozen staan vrij kort, maar zijn ondertussen zo mooi dat hen dit wordt vergeven. Met name een pioenroos als ‘Red Charme’ heeft een charme die veel mensen niet weten te waarderen, maar als je er van kunt genieten onwaarschijnlijk mooi is. Deze donkerrode pioenroos komt heel makkelijk open en bloeit dan uit tot een bijna onwaarschijnlijk grote dieprode bol. Na enkele dagen valt echter het gevulde hart uit. Juist dit uitvallen is één van de mooie dingen van deze pioenroos. Als je de blaadjes gewoon laat liggen, dan ontstaat er een dikke dieproze krans met bloemblaadjes rondom de vaas, terwijl de kelken waar deze bloemblaadjes in hebben gezeten, gewoon als rode bokalen op hun steel blijven staan. Ik weet vrij zeker dat als een arrangeur dit neer heeft gelegd en er staat een bordje bij “afblijven”, iedereen zich aan deze schoonheid staat te vergapen. Het komt er op neer dat er zoveel mooist is, als we het maar willen zien. We lopen de mooiste dingen voorbij zonder dat we stil staan bij de schoonheid hiervan. Terug bij de pioenroos maken erg veel mensen de fout dat ze te dichte pioenrozen kopen in de hoop er langer plezier van te hebben. Inderdaad, als een pioenroos na een ruime week een beetje in bloei komt staat hij wel lang, maar er plezier van hebben is andere koek. Als deze pioenroos al uitkomt, wordt hij lang niet zo mooi als een pioenroos die in de winkel al een beetje open komt. De schoonheid van een bloem schuilt niet in de hoeveelheid dagen dat hij het uithoudt op de vaas, maar hoe je er van kan genieten als hij uitbloeit en na een kleine week geurend ten onder gaat. Bij pioenroos is het uitkomen een groot deel van het feestje, evenals de diverse geuren die bij de verschillende pioenen horen. Dat onrijpe pioenrozen nog steeds in de winkel staan, komt omdat de consument niet weet dat de rijpere pioenroos veel mooier wordt en vaak meer over heeft voor een pioenroos diep in de knop. Ik raad dan ook iedere bloemist, die merkt dat zijn klant een bos pioenen in de knop mooier vind dan een die bijna openspringt aan, een rijpere pioenroos gratis weg te geven, met het advies om deze bij de andere pioenen de vaas te zetten. Heel grote kans dat deze klant nooit meer een rauwe bos pioen kookt, maar gaat vragen om de mooie gesprongen pioenen. Een bijpassend advies is dan ook nog eens om snijbloemenvoedsel in het water te doen. De bloemen komen niet alleen nog beter uit, de hele bloem wordt er (nog) mooier van. De pioenroos is niet voor niets de koningin onder de seizoensbloemen, terwijl ik maar een gewone genieter ben.

 

Comments

Regelneef

IMG_9485.JPG

Met bijna elke week een evenement om te organiseren begin ik mij soms een echte regelneef te voelen. Bij het regelen van evenementen gaat het in mijn geval voornamelijk om het onderhouden van de contacten en het regelen van de bloemen. Bij de contacten gaat het vooral om communicatie. Zodra er een toezegging is gedaan, wordt er in eerste instantie vanuit gegaan dat de boel wel wordt geregeld, maar bij de vraag hoe het nu zit met de logistiek, voel je de verraste blikken bijna door de telefoon heen. Hoezo logistiek, de bloemen moeten gewoon daar en daar heen. Hoewel het niet lastig lijkt om een paar karren bloemen ergens heen te sturen, wordt dit een beetje anders als deze bloemen bij 40 verschillende telers, verdeeld over het hele land vandaan moeten komen. Het zou nog makkelijker zijn als dit volle karren waren, maar vaak is het een of twee fustjes per soort. Als de aantallen per soort een beetje groter zijn probeer ik deze ook nog over meerdere telers te verdelen. Het leuke van dit bloemen regelen is dat je wel steeds contact heb met de telers binnen Summerflowers. Een veel gehoorde reactie als ik vraag om bloemen bij telers is “Is goed, wanneer kom je ze halen”. Natuurlijk doe ik dit als ik hier de mogelijkheid voor heb. Op die manier kom je op de tuin en spreek je de teler persoonlijk. Ik heb een keer uitgerekend hoeveel tijd dit zou kosten en hoeveel kilometer ik dan zou moeten rijden. Hoewel het me eigenlijk nog wel leuk lijkt, komt het er op neer dat je per presentatie meer dan een have week onderweg zou zijn om dit allemaal bij elkaar te krijgen. Gelukkig hoeft dit niet, want als het niet lukt zijn er altijd andere mogelijkheden om de bloemen op de plaats van bestemming te krijgen. Telers regelen samen het vervoer en als het lukt zorg ik voor een verzamelplaats. Ook zijn er vaak via de bloemenveilingen en vervoerders mogelijkheden om bloemen te verzamelen. Een belangrijke schakel zijn ook de bloemenhandelaren, die regelmatig als verzamelplaats beschikbaar zijn. Het regelen van een presentatie gaat daarom steeds makkelijker. De telers weten hoe het werkt en ik weet wat er niet werkt. Mijn werk is dan een avond puzzelen, welke bloemen bij welke telers vandaan moeten komen. Een dag elke vrije minuut bellen naar de telers om afspraken te maken. En dan een avond een hele rij mails versturen om alles te bevestigen. Vrijwel altijd gaat dit goed. Ik denk dus dat een woord van dank aan iedereen die meewerkt om onze bloemen onder de aandacht te krijgen wel op z’n plaats is. Ook ben ik blij met de steeds toenemende groep mensen die er achter komt dat ze eigenlijk niet zonder onze producten kunnen als ze iets echt leuks willen laten zien. Kortom een tevreden regelneef die er trots op is dat het lukt om het belang van de seizoensbloemen op de kaart te zetten.

Comments