Nog even Winter…

Nu de natuur aangeeft dat het voorjaar staat te trappelen om te beginnen, hoor ik op de radio dat het niet helemaal zeker is dat de Elfstedentocht dit jaar niet doorgaat. In het noordoosten van het land heeft het zelfs een hele dag overdag niet gedooid, dus de kans is er altijd. Op een wat lacherige opmerking van mijzelf dat dit wel heel erg positief is, krijg ik steeds het antwoord dat de meeste Elfstedentochten pas eind februari gereden zijn. Hoewel ik niet geloof dat deze mensen er niet bij stil staan dat er toen begin februari wel al ijs lag, lijken de opmerkingen toch vrij serieus. Om hier geen serieus gesprek van te maken stap ik maar weer snel van het onderwerp af. Wat is dat toch met die Elfstedentocht? Is het een nostalgische herinnering aan lang vervlogen tijden toen het op het ijs zo gezellig was? Het lijkt me namelijk stug dat het verlangen naar een Elfstedentocht zo groot is, omdat de mensen het zo erg vinden dat de lente er weer aankomt en ze deze gedachte zo lang mogelijk voor zich uit proberen te schuiven. Misschien komt de drang naar de tocht der tochten wel voort uit het feit dat als deze tocht weer een keer doorgaat, het wel mee zal vallen met de opwarming van de aarde. We weten immers van president Trump dat als het in Amerika vriest, de wereld vanzelf kouder wordt. Misschien is het wel de wintervariant van de komkommertijd. Terwijl ik mijn kleinkinderen probeer uit te leggen wat de Elfstedentocht eigenlijk is, Trump kennen ze wel van YouTube en Alec Baldwin, worden de dagen langzaamaan langer en ben ik al een paar keer te laat thuis gekomen omdat ik mij had vergist in de tijd. (Het was nog zo licht en ik had niet in de gaten dat het al 6 uur geweest was). Waarschijnlijk is deze hang aan de laatste stukjes winter, de natuurlijke aarzeling om aan een nieuwe spannend deel van het jaar te beginnen. Nog even lekker onderdompelen in de winter, waarin de dingen niet persé vandaag moeten, maar makkelijk tot morgen of volgende week kunnen wachten. Plotseling is die winter echter voorbij. Nog even flink de bloemetjes buiten zetten met een lang Carnavals-weekend en dan weer aan de slag om de bloemetjes te telen die het hele lange jaar verzorgt, geteeld en geoogst moeten worden om ze buiten te kunnen zetten. Nog even diep inademen voordat de strijd van het voorjaarsseizoen weer begint. Geniet dus nog heel even van de winter, maar doe het snel, want het is Pasen voor je het weet.

 

Comments

Betrekkelijk

Hoe ongelukkig kun je worden als de zaken niet helemaal lopen zoals gepland? Ik ga er vanuit dat vrijwel iedereen wel eens een dag heeft waar het niet zo loopt dan verwacht en dat je na een dag voor je gevoel hard werken, na moet denken wat je eigenlijk gedaan hebt. Laatst was ik me voor mijn gevoel door zo’n dag heen aan het worstelen, toen er een kaart door de brievenbus viel. Een teler van Summerflowers was op 57 jarige leeftijd na een zeer kort ziekbed overleden. Een optimistisch man die volop bezig was zijn bedrijf te leiden en er voor te zorgen dat er steeds weer mooie nieuwe producten op de markt komen. Deze man was volop bezig met zijn bedrijf, maar ook met zijn leven. Naast het werk had hij vele andere taken en sociale verplichtingen. Waarschijnlijk had ook deze man soms wel eens een baaldag, maar ik heb hem daar nooit op weten te betrappen. Na zo’n dit bericht raak je een beetje uit balans. Het lukt niet om direct de draad weer op te pakken en je gaat maar iets doen wat je gemakkelijk afgaat om je gedachten een beetje te verzetten. Nog steeds gaan de dingen niet zoals je had gepland, maar dat is opeens veel minder belangrijk geworden. Natuurlijk maakt iedereen dit in zijn leven meerdere malen mee en beseft hoe betrekkelijk de zorgen zijn die we in ons dagelijks leven meemaken. Toch vind ik het moeilijk om hier een goede balans in te vinden. Bij een dergelijke gebeurtenis besluit je om het toch een beetje anders te gaan doen. Er bij stil staan dat er meer is dan alleen maar werk. Toch is dit werk wel noodzakelijk om de dingen te kunnen doen die hiernaast ook echt belangrijk zijn. Als je met mensen praat die hun werk niet zo leuk vinden, verklaren die je voor gek als je meer werkt dan strikt noodzakelijk is om de leuke dingen die je wilt doen te financieren. Als iemand voor zijn pensioendatum komt te overlijden hoor je vaak dat hij net niet oud genoeg is geworden om nog van het leven te genieten. Hoewel ik deze redenering in sommige gevallen best wel snap, ga ik hier niet in mee. Wat als je je werk leuk vind? Wat als je voldoening in je werk vindt? Waarom geniet je dan pas als je niet meer werkt? Waarschijnlijk zal ik voor mijzelf het antwoord en dus de complete balans niet vinden. Veel dingen, zoals een beetje voortdurende onrust zijn volgens mij voor een deel in je karakter ingebouwd. Ik ben er in ieder geval vrij zeker van dat de overleden teler, gezien het plezier waarmee hij de dingen deed, van zijn leven heeft genoten. Ik hoop dat deze gedachte de nabestaanden helpt om het verlies te verwerken. Zelf zal ik waarschijnlijk zoals vele met mij blijven zoeken naar een zo goed mogelijk evenwicht, waarbij pijnlijke gebeurtenissen je confronteren met de betrekkelijkheid van de dingen.

Comments

Iedereen blij.

Nieuwjaar nieuwe kansen. Voor de meeste telers is 2018 al lang begonnen. Alle voorbereidingen voor het nieuwe seizoen zijn al lang in volle gang. Toch is zelfs voor de telers van jaarrondproducten de tijd tussen Kerst en Nieuwjaar een periode om te evalueren. In onze sector lopen de kansen bijna over de rand en voor wie ze weet te grijpen is er geen betere tijd geweest dan nu. De rente is laag en het vertrouwen in goed ondernemerschap bij de banken is weer groter. Je ziet zelfs in de vakbladen opmerkingen dat er aan een hectare zonnepanelen minder werk zit dan aan de hectare bloementeelt. Op zich is dit leuk voor de mensen die deze kansen kunnen pakken, maar het heeft weinig met een ontwikkelende agrarische sector te maken. De publicaties over dit soort initiatieven zijn zeer nuttig, maar geven de gewone teler wel eens het gevoel dat hij de boot aan het missen is. Als je net geen eigen grond hebt om zonnepanelen te plaatsen, als je net te weinig energie gebruikt om aan de grote projecten mee te doen, kun je hier geen winst behalen. Is er dan een probleem? Ik denk van niet. De bovenstaande voorbeelden gaan allemaal over het beheersen van de kosten. Natuurlijk een belangrijk gegeven, kosten maken die niet nodig zijn is dom. De kansen voor de gewone kweker liggen in het bevorderen van de afzet. De grote projecten zijn niet altijd even flexibel. Ook is het voor de reuzen moeilijk om kleine gewassen te telen. Kansen dus voor de kleine en middelgrote teler om juist deze kleine gewassen eens goed op te pakken. Laat zien wat je doet, want de bloemenwereld zit echt op jou leuke gewasje te wachten. Het hoeft niet eens een echt nieuw gewas te zijn, want er is volop aandacht voor de z.g. vergeten bloemen. Voor degenen die denken dat dit alleen kruidenierswerk is, kan ik zegen dat de afzet op dit moment meer wordt gehinderd door de kleine aantallen dan door overproductie. Er is dus markt voor de telers van kleine gewassen die de exclusieve markt bedienen, maar er liggen ook kansen bij deze producten voor de wat grotere telers. Veel grotere afnemers willen graag met deze bloemen aan de slag, maar de volumes zijn te klein om dit in gang te zetten. Voor de innovatieve teler die deze markt weet te vinden zijn er dus kansen om deze bloemen groot te maken en een geheel nieuwe markt aan te boren. Als je zelf niet kan of wil groeien, ligt hier de kans om met een paar collega telers samen die markt op te pakken. Het komt er dus op neer dat er kansen zijn voor iedereen. Ook een kleine teler die de markten weet te vinden die nu blijven liggen is ondernemer. Je bent niet alleen ondernemer als je veel geld bij de bank los krijgt en makkelijk in de vakpers komt. Je bent ondernemer als je iets verzint dat nu werkt en toekomstbestendig is. Als iedereen de kansen pakt die bij hem passen, is in 2018 iedereen blij.

Comments

En nu weer doorgaan….

 

Vorige maand is het bloemenseizoen van 2017 afgesloten met een zeer geëmotioneerde algemene ledenvergadering van Royal FloraHolland. Er werd gestemd over een nieuwe tariefstructuur, om de kosten van het huidige systeem eerlijk te verdelen. Kosten maker kosten drager heet dat. De samenstelling van deze tarieven hoefde voor de mensen die op alle infoavonden geweest zijn geen verrassing te zijn. Het enige jammere is dat mensen wel in actie komen als er iets is beslist, maar meestal afwezig zijn als er nog sprake kan zijn van inspraak. De uitslag van de stemming is niet verrassend. De telers die het meeste voordeel hebben, hebben de meeste omzet, dus ook de meeste stemmen. Ik ben wel een beetje nieuwsgierig naar de uitslag als elke teler 1 stem zou hebben gehad. Toch is de uitslag van de stemming eigenlijk helemaal niet zo belangrijk. Er wordt gestemd over de tarieven voor een systeem dat binnen een aantal jaren niet meer op deze manier bestaat. Als je tegen hebt gestemd en je verwacht hier het vak een kostenverhoging te hebben bespaart, kom je bedrogen uit. De kosten liggen er nu eenmaal en als niemand die betaald zal het product (klok) versneld verdwijnen. Als je om deze reden voor hebt gestemd, kom je ook bedrogen uit. Zelfs deze verhoging zal de klok op deze manier niet in stand kunnen houden. De vraag is echter hoe belangrijk het is dat alles blijft zoals het is. Als we een digitaal systeem ontwikkelen dat alle voordelen die de klok in zich heeft op het gebied van prijsvorming en het concentreren van vraag en aanbod in zich heeft, dan kunnen we de toekomst in. Ik raad Royal FloraHolland dan ook aan om dit nieuwe systeem gewoon KLOK te noemen. Wat mij het meeste stoort is dat de hele materie van de nieuwe tariefstructuur naar mijn idee alleen maar afleidt van de acties die echt genomen moeten worden n.l. het bouwen van een systeem dat snel, digitaal en toekomstbestendig is. Toekomstbestendig betekent dat er snel moet worden samengewerkt met al de andere partijen die zich met deze materie bezig houden. Alleen dan hebben straks één systeem dat voor iedereen werkbaar is. Hoe dat systeem er precies uit moet zien weet ik niet precies. Ik weet wel dat FloraHolland nu zijn uiterste best doet om de snelheid erin te houden. Emotionele vergaderingen zijn niet bevorderlijk voor de snelheid die nodig is. Ik zou willen pleiten voor vertrouwen in de coöperatie en te focussen op de lange termijn. Vechten voor korte termijn overwinningen kosten te veel tijd en kunnen er voor zorgen dat de coöperatie (Royal FloraHolland) geen tijd genoeg heeft om de dingen goed te regelen. Ik zou zeggen genoeg gekletst en nu weer doorgaan…….

 

Comments

Serious Request.

Deze week is alle aandacht voor Serious Request. Dit jaarlijkse evenement zorgt voor een saamhorigheid die zijn weerga niet kent. Toch was er vorig jaar de tendens in de pers dat het dit jaar wel eens minder zou gaan worden, omdat de mensen uitgekeken raken op dit niet meer zo nieuwe concept. Waar deze informatie vandaan kwam is me nooit helemaal duidelijk geworden, maar er moet toch nieuws zijn. Toen Serious Request toch een succes werd, kwam dit niet door de actie voor het Rode Kruis, maar door de jongen Tijn, die nagels ging lakken. Tijn had het noodlijdende Serious Request gered was er in de pers te lezen. Mooie manier van de pers om toe te geven dat ze geen gelijk hadden dat Serious Request zijn beste tijd had gehad, maar nog een beetje hun gelijk wilde halen over de rug van een zieke jongen. Neemt niet weg dat de actie van Tijn geweldig was en dat deze actie misschien echt wel het evenement de boost heeft gegeven die het misschien wel nodig had. Toch had Tijn dit nooit kunnen doen als Serious Request niet had bestaan. Dit jaar is de pers erg stil met de negatieve uitingen. Je weet het tenslotte maar nooit. President Trump had volgens de pers ook geen enkele kans om de verkiezingen te winnen. Misschien moet de pers zich bezig gaan houden met het verslaan van de dingen die gebeuren en zich niet de rol van opiniepeiler en toekomst voorspeller toe te eigenen. Dit jaar is de actie voor het herenigen van families. Hiermee wordt niet bedoeld het naar Nederland halen van de kinderen van hier gestrande asielzoekers, maar het weer bij elkaar brengen van ouders en kinderen die elkaar in allerlei noodsituaties zijn kwijtgeraakt. De vermiste kinderen worden opgespoord en waar mogelijk weer in contact gebracht met hun ouders. Hoe oubollig Serious Request misschien is of gaat worden, op geen enkele andere manier is het gelukt om zo veel mensen alleen maar te laten nadenken over deze materie. Je moet er toch niet aan denken dat je niet weet waar je kinderen zijn. Nog erger, dat je als kind niet weet waar je ouders zijn. Door acties als deze wordt voorkomen dat hele generaties kapot gaan en ontsporen. Dit soort acties voorkomen erg veel problemen die veel verder in de toekomst gaan dan alleen deze generatie. Het is misschien een heel circus en het is misschien voornamelijk erg gezellig als het weer een beetje meewerkt, maar het werkt wel. Dit sluit goed aan bij de tijdsgeest. Als het leuk is werkt het. Leuk lijkt het nieuwe nuttig. Als een actie niet leuk genoeg is om aandacht te trekken zal het ook niet werken. Het leuke van Serious Request is dat ze altijd de radio en TV halen. Hoe dat precies komt, ik probeer het al jaren, laat ik aan het inlevingsvermogen van de lezer over. Hoe dan ook, het geluk dat je beleeft door iets te geven, overtreft vrijwel altijd het geluk dat je hebt wanneer je iets krijgt. Dus niet nadenken over strijkstokken en andere smoezen om niets te hoeven doen. Gun jezelf het geluksmoment van een haalbare gift. Ik wens Serious Request alle succes van de wereld toe.

Comments

Oud is Goud.

Arrangementen Geertje Stienstra, fotografie Fred Roest voor florist magazine De Pook, editie 4 – 2017, arrangementen, vergeten bloemen arrangementen

De weken van de lijstjes zijn weer begonnen. Na de nacht van de popmuziek, met alleen oude liedjes is er nu op bijna elke radiozender ( behalve Skyradio) een beste liedjes lijst te horen. Net als bij de nacht van de popmuziek zijn dit meestal oude nummers waar mensen herinneringen aan hebben. Zelf de kerstliedjes van Skyradio zijn bijna allemaal oud. Misschien heb ik het gemist en heeft ook deze zender een beste kerstliedjes lijst. Opvallend is dat we altijd maar horen dat alles nieuw moet zijn, terwijl de oude liedjes steevast op de meeste luisteraars kunnen rekenen. Nu ben ik de laatste die tegen vernieuwing is. Ik denk dat dit goed is, want als er geen vernieuwing zou zijn geweest, gingen we nu nog met paard en wagen naar de stad. Toch betekent nieuwe dingen omarmen niet dat je alle oude dingen niet meer goed vindt. Je vindt nergens zoveel mooie nieuwe en dure auto’s dan bij oldtimer festivals. Het lijkt erop dat hoe sneller de wereld gaat hoe meer aandacht er komt voor dingen uit het verleden. Noem het nostalgisch of oubollig, je ziet het gebeuren. Sommigen noemen het afzetten tegen de snelle ontwikkelingen. Ik denk dat het meer het zoeken naar evenwicht is. De nieuwe tijd gaat door. De digitalisering is niet meer weg te denken. Onderdelen van de oldtimers worden vrijwel altijd via internet gevonden. Er zijn tal van moderne bedrijven die dit zien en hun dienstverlening inzetten om de mensen die in het verleden hun rust vinden hierbij in de supersnelle wereld van webshops te ontzorgen en te regelen dat net dat ene onderdeeltje van die oldtimer dat nog miste om de restauratie compleet te maken, na twee dagen toch nog ingebouwd kan worden. In de bloemen is het eigenlijk precies hetzelfde. Hoewel we volop genieten van het grote nieuwe sortiment, geeft juist dat ene oude bloemetje de gespreksstof. Weet je nog van vroeger, toen je alleen maar een veldboeket kon kopen. Toen zaten die bloemen er ook al in. De oude bloemen worden weer op kleine schaal geteeld. Ze hebben alle aandacht in de moderne bloemenbladen. Als de vraag groter wordt, zal het nog moeilijk worden om zoveel te kunnen telen om voor elke nostalgische levensgenieter een mooi veldboeket in de winkel te krijgen. Waarschijnlijk kan dit alleen als we voor deze mooie oude producten de nieuwe moderne verhandeling technieken gebruiken. Als vers de norm is, moet er geen tijd gaan zitten in de keten. De bloemen moeten als het ware al verkocht zijn voordat ze worden geoogst. Volgens mij kan dit alleen met moderne techniek. Ik hoop dat de telers van deze mooie bloemen inzien dat de nostalgie van de vergeten bloemen is gebaat bij een snelle en digitale handelsketen. Oud is goud, maar wel met de moderne technieken. Ook de nacht van de popmuziek zit vol met moderne techniek, om de oude liedjes zo goed mogelijk de huiskamer in te krijgen.

 

Comments

Beurs van de tegenstrijdigheden.

Twee weken geleden een hele week bezig geweest met de RFHTF (Royal Flora Holland Trade Fair) Deze beurs is voor ons als Summerflowers de belangrijkste beurs van het jaar. Zo net na het seizoen is het een beurs die wordt gevuld met evalueren en vooruitkijken. Tevens is de toekomst van de tuinbouw uitgebreid besproken. Opvallend waren de discussies over de toekomst van de tussenliggende schakels. In hoeverre kun je schakels wegstrepen en wat blijven de schakels die zichzelf staande kunnen houden. Om het een beetje makkelijk te maken, kun je alle schakels wegstrepen, behalve de eerste en de laatste. Omdat dit een beetje te makkelijk is moet er worden nagedacht wie de activiteiten tussen de teler en de bloemist (eerste en laatste schakel) het beste kan behartigen. Bij de telers ligt de voorkeur voor deze activiteiten bij Flora Holland. Deze partij doet het al zo lang dus dat zal wel goed komen. Soms hoor je gedachten als, houdt alles maar bij hetzelfde dan komt het vanzelf goed. Alles bij het zelfde houden in een razendsnel veranderende wereld lijkt me echter niet de manier. Naast onze voorkeurpartij ontstaan er namelijk krachten die snel groeien en bezig zijn de zaken naar zich toe te trekken als onze voorkeurpartij Flora Holland niet snel genoeg acteert. Veel telers zien dit met grote angst tegemoet en denken dat als Flora Holland het niet redt alles verloren is. Hoewel dit niet wenselijk is, zullen er ook na Flora Holland bloemen geteeld en verkocht worden, alleen wordt dit niet meer door Flora Holland gefaciliteerd. Hoewel je als teler wil dat Flora Holland het wel redt, wil dit niet zeggen dat je niet om je heen moet kijken naar de mogelijkheden als het anders loopt. De partijen die nu bezig hun eigen positie in de heftige strijd die nu gaande is bij de tussenliggende schakels veilig te stellen door dingen zelf te gaan regelen, zullen snel sterker worden. Als deze partijen te sterk worden zullen ze niet meer vanzelfsprekend aansluiten bij de op dit moment best wel goede initiatieven van Flora Holland. Het is dus afwachten wie de spin in het web wordt, waar hopelijk na deze machtstrijd alle andere partijen zich bij zullen aansluiten. Het is op dit moment een strijd tussen de gevestigde orde (Flora Holland) en de nieuwe partijen vanuit de handel. Hoewel de meningen verdeeld zijn over wie er moet winnen, in beide gevallen krijgen we een systeem dat vanuit de bloemenwereld wordt geregeld. Optie drie is minder. Hoe blij worden we als we het met z’n allen niet georganiseerd krijgen en een partij als Amazon laat zijn oog op onze mooie sierteeltsector vallen en een paar miljard uit de kontzak trekt en in één keer de hele toko overneemt. Op dat moment hebben we pas een echt probleem, want zodra de monopoly binnen is willen de aandeelhouders meer geld zien en  hebben we geen alternatief meer om deze eis de weigeren. Telers, als jullie willen dat Flora Holland een rol blijft spelen, steun deze partij of jaag hem zelfs op om snel de goede dingen te doen en ga niet aan de rem hangen als er iets een beetje te snel veranderd. Op dit dingetje na was de beurs trouwens één en al optimisme, iedereen had er weer zin in. Als de eerste schakel de laatste blijft informeren en inspireren gaat het vast helemaal goed komen.

Comments

Week van het Respect

Deze week is de week van het respect. Ik ga er vanuit dat er dan wordt bedoeld dat je respect voor anderen moet hebben, of anders gezegd mensen met respect moet behandelen. Maar wat is nu precies respect? In de media hoor je het woord respect regelmatig in omstandigheden waar maar weinig respect te bespeuren valt. Hoe moet ik dat nu opvatten, als ik soms zie dat een groep mensen tijdens een protestdemonstratie met een steen in de hand naar de politie om respect roept. Hebben ze het dan tegen zichzelf of tegen de politie? Eerlijk gezegd zie ik dan bij beide partijen weinig respect. Door een zeer positief woord verkeerd te gebruiken devalueer je dit woord tot een loze leus die alleen weergeeft dat de ander respect voor jou moet hebben en dat je er nooit bij stil hebt gestaan dat je dit ook voor de ander op moet kunnen brengen. Eigenlijk vind ik egoïsme een beter woord bij deze omschrijving. Hoe ga je nu respectvol met deze materie om. Als de gemoederen hoog oplopen, kun je het niemand kwalijk nemen als dat niet altijd overloopt van respect. Het beste is dan om het woord respect in deze omstandigheden niet te gebruiken. Op dat moment toon je respect voor het woord respect en blijft de waarde ervan overeind. Persoonlijk heb ik respect voor mensen die hun werk vanuit een passie uitvoeren. Zelfs als het fout gaat blijft die passie overeind en wordt er een nieuwe manier gevonden het beoogde doel te bereiken. Vorige week was ik bij een grote plantenteler, die duidelijk aangaf dat hij alleen met mensen kon werken die passie voor het vak hadden. Dat er door deze gepassioneerde werknemers, zeker in het begin, soms fouten werden gemaakt nam hij op de koop toe. Was deze man een ploeterende geitenwollen sokken figuur? Integendeel, deze man had een bloeiend modern bedrijf. Een middagje met deze bevlogen teler maakt je zelf ook weer enthousiast voor het vak. Waar ik minder mee heb zijn mensen die denken het goed te doen en naar de ander wijzen als die het minder doet. Ik word blij van mensen die vanuit hun eigen passie een goed voorbeeld willen geven en de andere de tijd gunnen om, eventueel, dit goede voorbeeld op te volgen. In elk vakgebied vindt je deze gepassioneerde vakmensen die trots hun eigen weg gaan. Daarom is er op 8 november ook nog de dag van de stralende beroepen. Stralende beroepen zijn voor mij beroepen waar gepassioneerde ondernemers bezig zijn met het goede voorbeeld te geven. Het maakt dan niet uit of dit de plaatselijke ijsboer is waar mijn kleinzoon steevast naar toe wil, of de gepassioneerde bloemenwinkelier die bij elke bloem een verhaal heeft en tussendoor ook nog even de gebruiksaanwijzing via een leuke anekdote aan je verteld. Ik denk dat dit de essentie is van respect, er niet om vragen, maar je best doen en wel met bescheiden trots ontvangen. Respect.

 

Comments

Najaar met een rauw randje.

Het jaar 2017 leek voor de telers van Zomerbloemen een goed jaar te worden. Belangrijker nog, het leek er echt op dat het najaar nog veel voor deze telers in petto had. Het hele seizoen lag de productie wat betreft de bloeitijd voor op de planning en van meer gewassen dan anders was een tweede oogst te verwachten. Alle hoop op een echt goed jaar dus. Het liep anders. Niet dat deze telers echt mopperen, maar als je denkt de hoofdprijs te halen en dat is plots niet het geval, is het toch jammer. Het begon begin september. Na een rustige zomer waarin alle gewassen volgens planning gesneden zijn was daar plotseling die storm. Veel te vroeg en nog te veel gevoelige gewassen op het veld. Veel telers zagen zich genoodzaakt om stukken niet te oogsten omdat de kwaliteit niet aan de eisen voldeed. Een tegenvaller, maar omdat de meeste telers voorlagen op hun planning was er nog de hoop dat dit vroege jaar voor een extra productie in het najaar ging zorgen. Zeker met de warme september van vorig jaar in het achterhoofd zou er nog veel te oogsten zijn als het weer een beetje meewerkte. Dat gebeurde dus niet. De eerste weken van september was er nog niet de helft van de groeisnelheid van vorig jaar, waardoor de voorsprong in twee weken tijd helemaal weg was. Op dit moment lopen sommige telers die echt late gewassen telen zelfs de kans dat de late teelten (een beetje op de gok gezet) het niet halen, omdat de natuur nu eerder een beetje achterloopt dan voor. Met achterlopen bedoel ik eigenlijk de groeisnelheid, want de natuur is mooi op tijd aan de herfst begonnen. Al met al een beetje een vergelijkbare domper als een Max Verstappen, die net in de laatste ronde wordt ingehaald en de race niet wint. Op zich geen slecht resultaat, maar erg frustrerend. Voordat dit op een klaagverhaal gaat lijken even de andere kant van de medaille. Juist deze onverwachte dingen maken het vak van de buitenbloementeler leuk. Net even niet op dit moment, maar toch is dit nu juist de charme van ons vak. Tot het laatste moment is daar die bevlogen strijd om een jaar goed af te sluiten. Dat net niet helemaal zeker zijn van een resultaat. Het jammere, maar geruststellende gevoel van overmacht. Je hebt er alles aan gedaan, maar het mocht niet baten. Er na een tijdje achter komen dat je er niets aan had kunnen doen. Of misschien wel een leermoment om het in het volgende seizoen toch even anders te doen. Een zetje minder zetten, of juist extra maatregelen nemen in de bestrijding van wind en vorst. Misschien kom je er wel achter dat je wel iets had kunnen doen, frustrerend, maar dat gaat je nooit meer overkomen. Deze rauwe werkelijkheid heeft z’n charme. Het geeft het beeld van de noeste buitenarbeider die het zo goed doet in de reclame. Voor de wind kunnen we allemaal zeilen, maar tegenwind vraagt vakmanschap en volharding. Veel geleerd en op naar een nieuw seizoen.

 

Comments

Herfst in Holland

Ik kom erachter dat ik nooit in een ander land zou willen wonen dan in Nederland. Het wisselen van de seizoenen is misschien wel het mooiste wat je als mens mee kan maken. Eigenlijk verhuis je vier keer per jaar naar een land met een ander klimaat zonder dat je de koffers moet pakken en aan nieuwe buren moet wennen. Opmerking als dat we leven in een koud kikkerlandje waar het altijd regent wuif ik lachend weg als de grootste onzin die er is. Nederland is helemaal niet nat, met 700 tot 800 millimeter regen is het eerder aan de droge kant dan nat. In het noord Engelse Lake District, waar iedereen roemt over de schoonheid van het landschap regent het drie keer zo veel. Als Nederland nog droger zou worden zou het problematisch worden. In Nederland hebben we zomers die niet te warm zijn en winters die vrijwel nooit belemmerend koud zijn. Daartussenin hebben we de gezellige herfst waarin de temperaturen best wel meevallen en de regen zich beperkt tot regelmatige buien waartussen het goed wandelen is. De lente is helemaal een feest. De hele natuur ontwaakt met een snelheid die je niet voor mogelijk houdt. Mensen gaan op vakantie naar droge gebieden omdat daar de natuur na een regenbui helemaal opfleurt. Dat wordt beschreven als een unieke ervaring, terwijl je dat hier elk jaar meemaakt. Er wordt gesproken over de prachtige natuur in de warme landen, terwijl je hier, als je de A44 doorrijdt richting Den Haag het net is of je in een gigantisch park rondrijdt, met aan weerzijde van de weg de mooiste bomen die je je kunt voorstellen. Jammer dat bijna iedereen meer oog heeft voor de flitsers aan de kant van de weg om geen bekeuring te krijgen dan voor het natuurschoon langs de weg. Best wel dom in een periode dat bijna elke auto een cruise control heeft zodat je helemaal niet op je snelheid hoeft te letten. Het mooie van 4 seizoenen is dat je er helemaal niet op hoeft te wachten. Voordat een seizoen je begint te vervelen zit je al weer in het volgende. Dingen die lang duren worden saai. Dit is ook de reden, dat er het meest gebarbecued wordt op de eerste mooie dagen. Als de zomer te lang duurt blijven die lastige dingen gewoon binnen staan. Seizoenen hebben ook nog een praktisch nut. Zonder seizoenen zouden er ook geen seizoensbloemen zijn. Ieder seizoen zijn eigen beleving. Elke bloem een verhaal over hoe mooi het vroeger was toen je voor het eerst die bloemen zag. De eerste sneeuwklokjes in de lente. Het zomergevoel bij de eerste echte zomerbloemen en nu het warme gevoel van de herfst, met alle warme tinten die je nu in de bloemenwinkel ziet liggen. Je moet de hele wereld rondreizen om mee te maken wat je in Nederland in één jaar beleefd. Ik hou van Holland.

Comments