Beetje struikelend de zomer door

Voor de meeste is het wel bekent dat ik naast mijn werkzaamheden voor Summerflowers ook nog mijn werk heb als bedrijfs- en teeltadviseur. Eigenlijk is het zo dat ik naast mijn werk als adviseur de zaken regel voor Summerflowers. Summerflowers is echter een zo groot deel van mijn dagelijkse leven geworden, dat ik eigenlijk niet meer weet wat de grootste hap is. Op zich niet zo belangrijk, omdat ze beide alle aandacht vragen. Voor de zomerbloemen is de zomer natuurlijk een zeer belangrijke periode. De bloementelers hebben het extreem druk met oogsten en zorgen dat de bloemen ook nog eens verkocht kunnen worden. In die drukke periode kom ik dan bijna elke twee weken weer vragen om bloemen voor de een of andere tentoonstelling of corso. Niet dat dit sponsoren van bloemen voor de telers een probleem is, want dit doen ze graag voor hun product. Als ze hun producten niet laten zien kunnen wij ze niet helpen om ze beter bekent te laten worden. Het grootste probleem is dat ze het even tussen de bedrijven door moeten regelen. Vaak moet er dan een fustje per soort naar een andere locatie gestuurd worden dan gewoon en dat vraagt extra aandacht. De bloemen moeten klaar gezet worden, de vervoerder moet goed op de hoogte gebracht worden en deze moet dan ook nog eens doen wat ze belooft. Regelmatig gaat dit toch net op het laatste moment fout. Of de teler vergeet de bloemen klaar te zetten of de vervoerder vergeet ze mee te nemen. Soms zet de vervoerder het op de verkeerde plek neer zodat het wel door de teler is geleverd, maar niet op de juiste plek is aangekomen. Dit veroorzaakt stress bij de teler, de vervoerder en degene die op de bloemen zit te wachten. Dit veroorzaakt ook stress bij ondergetekende. Al deze zaken lopen namelijk langs mij. Het is zelfs als het helemaal goed gaat elke presentatie weer spannend of het helemaal goed komt. De meeste keren komt het uiteindelijk allemaal op zijn pootjes terecht. Naast dit regelen ben ik dus ook teeltadviseur. Op zich is de zomer niet helemaal heftig, want de teler heeft het druk en er kan op dit moment weinig bijgestuurd worden. Alles is gedaan en als er iets fout gaat, dan komt het door omstandigheden waar je als teler geen invloed hebt, of door fouten die in het verleden gemaakt zijn. Weinig aan de hand dus. Toch is het voor een kweker erg lastig om snel op fouten te reageren als je het al erg druk hebt. Zelfs als je er niets aan kunt doen blijft de frustratie dat het fout is gegaan. Op dat moment ben je als adviseur het luisterende oor en probeer je alles zo veel mogelijk te relativeren. Natuurlijk reken je het jezelf ook aan dat het fout heeft kunnen gaan en ga je bij jezelf te raden of het probleem te voorkomen zou zijn geweest. Kortom, het is eigenlijk een heel mooie tijd van het jaar, maar het moet wel nu gebeuren. Het is een zeer mooie periode om lekker buiten bezig te zijn, maar het voelt soms een beetje als struikelen. Je valt eigenlijk niet, maar je moet wel blijven opletten. Ik heb dan wel het geluk dat ik, in tegensteling tot de kwekers, in de zomer nog even op vakantie kan. Al struikelend ben ik dus best een tevreden mens.

Comments

Zomer

Mopperen over een koudere dag en over een regenbui die totaal onverwachts op de buienradar verschijnt. De zomer in Nederland is weer aangebroken. Mei was een van de warmste ooit. Juni is vrijwel altijd een maand met wat meer regen dan mei. Hoewel bijna niemand het door heeft is april de droogste maand van het jaar terwijl juli en augustus de natste zijn. Dit is al heel lang zo en niet iets van de laatste jaren. Als het dus in de zomer regent is dat heel normaal. Eigenlijk komt het er dus op neer dat we heel veel geluk hebben als het mooi weer is en geen pech hebben als het regent. De regen is namelijk nodig om alle planten te laten groeien die door de hogere temperaturen in de zomer wat meer water nodig hebben. Nu de meteorologische zomer is begonnen, lijkt het ook of het klagen over het weer is begonnen. In de zomer moet het mooi weer zijn anders is het niet goed. Omdat het deze week “World Environment Day” is, moeten we het natuurlijk wel even over het milieu hebben, want daar gaat het over. Bij extreme weersomstandigheden ontstaan altijd de discussies over de klimaatverandering. Als het een periode vriest geloofd ineens niemand meer in de opwarming van de aarde en als het een keer erg warm is dan hoor je de andere groep roepen hoe erg die opwarming wel is. Nu is het zo dat deze opwarming helemaal niet te merken is aan incidentele gebeurtenissen. Het kan zelfs zo zijn dat als de aarde opwarmt het hier kouder wordt. Waar de discussie eigenlijk vaak over gaat is de schuldvraag. Kun je bewijzen dat de opwarming door de mens komt? Hebben de huidige maatregelen wel zin? Ik vraag me dan af waar het over gaat. Als het niet door de mens komt, stopt de opwarming dan? Als het niet door de mens komt, is het dan plotseling niet meer nodig om je plastic niet meer zomaar weg te gooien, of energie te besparen. Ik denk dat we niet op bewijzen moeten gaan zitten wachten, maar doen wat gevoelsmatig goed voelt en dat is zuinig zijn op het voorrecht om in zo een mooie wereld te mogen wonen. Iedereen weet dat als je er een troep van maakt, het levensgenot achteruit gaat. Als het zorgen voor je omgeving (want dat betekent het woord milieu) dan ook nog eens (bewezen of niet) meewerkt aan het stoppen van de mondiale vervuiling en opwarming, dan kun je toch het nuttige met het aangename verenigen. Ik ben gek op de zomer. Ik ben ook gek op de herfst, winter en de lente. Ik moet er niet aan denken om in een land zonder seizoenen te moeten wonen. Elke dag mooi weer, waar moeten we dan over mopperen. Mijn liefde voor seizoenen zorgt er waarschijnlijk ook voor dat ik zo van seizoensbloemen hou. Mijn advies, ga lekker door met mopperen en wees in de tussentijd een beetje zuinig op onze mooie planeet.

Comments

Feestje

Aflopen weekend hebben wij onze 40 jarige bruiloft gevierd. Een vreemde gewaarwording, omdat vroeger alleen maar oude mensen 40 jaar getrouwd waren en nooit mensen van mijn eigen leeftijd. Nu is het wel zo dat in de tijd van mijn ouders de mensen, mede onder invloed van de tweede wereldoorlog en een niet met de omstandigheden op dit moment te vergelijken woningnood, vrij laat trouwden en dus ook op hogere leeftijd 40 jaar getrouwd waren. Eigenlijk hetzelfde als de generatie van nu. Er wordt op vrij hoge leeftijd getrouwd en dus zal de leeftijd voor een 40 jarige bruiloft ook weer hoger worden. Ik ben dus tot de verheugende conclusie gekomen dat wij tot de jongste 40 jarige bruidsparen behoren van de afgelopen en toekomstige eeuw. Zelf ben ik gek op jonge mensen die nog een leven voor zich hebben. Hoewel ik zelf waarschijnlijk meer verleden heb dan toekomst, ben ik toch van plan om nog een grote toekomst tegemoet te gaan. Er was pas iemand die zei dat bruiloften geen markt meer voor de bloemen waren in de toekomst, omdat toch iedereen weer ging scheiden. Ik ben het daar niet mee eens. Mensen die niet gaan scheiden gebruiken voor hun jubileum extra bloemen. De mensen die wel gaan scheiden, gaan vaak nog een keer trouwen en zorgen voor een extra markt. Vaak is het ook zo dat een tweede bruiloft vaak gevierd wordt als het budget iets groter wordt, dus ook het budget voor de bloemen. Nu zou ik nooit mensen aanraden te gaan scheiden om weer te kunnen gaan trouwen en zo de bloemenverkoop een boost te geven, maar als dit nu eenmaal toch gebeurt, waarom zouden we dan geen bloemen verkopen. Trouwen is een serieuze aangelegenheid. Er was heel vroeger eens iemand die tegen mij zei dat als je ging trouwen, je daar goed over na moest denken. Zelf denk ik dat als je er goed over na moet denken, je eigenlijk niet zou moeten gaan trouwen. Dat is waarschijnlijk ook de reden dat ik zonder na te denken gewoon getrouwd ben, omdat dit gewoon goed voelde. Ik weet niet of dat een garantie is, maar bij ons heeft het in ieder geval goed gewerkt. Wat is nu het geheim van een goed en lang huwelijk. Ook deze vraag wordt mij weleens gesteld. Omdat ik dat natuurlijk ook niet weet, heb ik eens op een verjaardag gezegd dat dit een kwestie van geluk is. Wij hebben het geluk gehad dat de periodes dat ik haar niet zo leuk vond, niet samenvielen met de periodes dat zij mij niet zo leuk vond en dat er dus altijd een van ons twee voor de relatie geknokt heeft. Hoewel ik niet zeker weet of deze periodes ook werkelijk hebben plaatsgevonden, in ieder geval niet van mijn kant, hebben we wel een mooi feest gevierd en geproost op een lange en gelukkige toekomst.

Comments

Drukke week..

Vorige week was een drukke week. In die week is zowel het voorjaar als de zomer begonnen. Halverwege de week stond er een onzinkop in het AD dat de bollenstreek niet mooi was en dat de Chinezen hier niet voor waren gekomen. Een narcis was niet mooi genoeg en er zat een foto bij van twee Chinese dames voor een perceel tulpen dat niet bloeide. Teleurstelling ten top. Dit alles kwam omdat, door de koude winter alles ongeveer 2 tot 3 weken later in bloei is. Nu woon ik zelf in de Bollenstreek en was uiterst verbaast, omdat de hele streek zwanger was van de geur van Hyacinten en de Narcissen nog volop bloeiden. Dat er nog maar een paar percelen tulpen in bloei waren is normaal voor deze tijd van het jaar. Alleen in vroege jaren bloeien de tulpen voor half april. Afgelopen weekend kan gerust als een van de mooiste weekenden in de bollenstreek worden gezien. Het was Bloemencorso en in de hele streek stonden door het warme weer overal de tulpenvelden in bloei. Eigenlijk een beetje aan de vroege kant. Ik vraag me dan ook af hoe een zich serieus nemende krant dit soort onzin op de voorpagina kan zetten, zonder zich ook maar een klein beetje te verdiepen in de materie. Ik heb te doen met de mensen die aan de hand van dit artikel hebben besloten om maar niet naar de bollenvelden te komen kijken. Deze hebben door een maf hersenspinsel van een journalist die een leuk verhaal verzonnen heeft, zich een heel mooi weekend door de neus laten boren. Omdat in deze week de welbekende Dankjewel dag valt, wil ik deze krant hiervoor bedanken. Afgelopen week is ook de zomer begonnen. Overal kun je de geur van de BBQ ruiken en ik hoop dat de door ons geïntroduceerde slogan Bloemetje Biertje BBQ goed is nageleefd en iedereen een mooi strak gebonden boeketje bloemen op de tuintafel heeft gezet om het geheel luister bij te zetten. De komende week kan het niet op. Hoewel het mooie weer een beetje over is, kun je de zomer niet tegenhouden door een beetje kou en een regenbui. Er is een lang weekend in zicht met op vrijdag voor de vijfde keer Koningsdag. Dit is een dag waarop ik, ook al zou ik willen niet kan werken. Ik heb het een keer geprobeerd, maar de telers die ik wilde bezoeken, waren of zelf vrij, of hadden geen tijd om me te woord te staan omdat ze in de middag toch nog even naar het feest wilden. Geen probleem, ik vind deze dag een mooie dag om iedereen in het dorp weer eens te spreken bij een lekker biertje. Wanneer ik het werk dat blijft liggen ga doen zie ik dan wel weer. Ik weet wel dat je het van al die leuke dingen wel erg druk krijgt.

Comments

Tijd te kort….

De late winter heeft in de buiten-tuinbouw gezorgd voor een tijdgebrek dat niet meer zonder, in ieder geval een beetje, schade is in te halen. De natuur zal het wel redden, die redt het altijd. Elk jaar is het op 25 december gewoon weer Kerst en is het jaar bijna voorbij. Nog nooit gemerkt dat in een laat jaar het nieuwe jaar op 1 januari nog niet klaar was om te beginnen. Wij mensen, of eigenlijk moet ik zeggen telers van buitenbloemen ervaren het te kort aan tijd anders. Hoe vreemd het ook klinkt, dit te kort aan tijd geeft ons nu op dit ogenblik de tijd om goed voorbereid het seizoen in te gaan. Door de verlate oogst hebben we iets meer de tijd om de boel goed onkruidvrij te maken en de oogst periode goed voor te bereiden. Tijdgebrek zit hem vooral in de periode die de planten hebben om vanuit de grond te groeien tot een volledig oogstbaar product. Deze tijd is korter. Als deze tijd niet korter is, groeit het gewas trager en zal het late jaar zich voortzetten tot in het najaar. In het najaar zullen er dan gewassen niet geoogst kunnen worden, omdat de tijd om is. Het is immers gewoon 1 januari weer nieuwjaar. De stress zit hem in de manier waarop de tijd wordt ingehaald. Als de bloemen vanaf nu, door echt mooi weer, sneller gaan groeien, kan het zomaar zijn dat over een maand de achterstand is ingehaald. Het enige nadeel hiervan is dat de bloemen die dan bloeien, minder tijd gehad hebben om tot wasdom te komen. Dit kan, als de teler even niet oplet tot slechte kwaliteit leiden. Als de oogst wel later begint, maar wel gewoon op de normale tijd klaar is, dan is er minder tijd om de bloemen te oogsten en te verkopen en dat kan leiden tot slechte prijzen en te weinig personeel. Kortom, tijd is het probleem. Probleem is ook dat er niets tegen te doen is. Een ander probleem is dat er nu op dit ogenblik voor de teler te veel tijd is om zich hierover druk te maken. Als het druk is, dan heeft hij daar geen tijd voor, want dan heeft hij tijd tekort. Tijd kent dus twee problemen, de ene keer als je tijd over hebt en de andere keer als je tijd te kort hebt. Natuurlijk zal je dan zeggen dat je als je de tijd hebt, dingen moet gaan regelen voor als je het druk hebt, maar in veel gevallen lukt dit dan net even niet, of heb er dan net even geen zin in. Een teler blijft ten slotte ook maar een mens. Tijd duurt altijd even lang. Een uur is gewoon altijd een uur. Toch is hij het ene moment eerder om dan het andere. Als we het druk hebben en dus best wat meer tijd kunnen gebruiken lijkt de tijd altijd sneller te gaan. Liggen we wakker, dan kruipt te tijd. Het geijkte advies is dus om je niet druk te maken over iets waar je niet aan kunt doen. Neem de tijd om rustig de goede dingen te doen en blijf opletten op de planten die soms even een tussensprintje maken om toch op tijd klaar te zijn. Ik dank een ieder die de tijd heeft genomen om dit te lezen.

Comments

Samen delen……

Delen betekende vroeger dat je zelf iets had en dat je dit deelde met anderen. Iedereen had dus een klein deel van het geheel. Hoewel iedereen zegt dat je hier gelukkig van wordt, zag niet iedereen dat zo. Als je een grote koek met z’n vieren deelt, heb je zelf nog maar een klein koekje over. Veel mensen werden hier niet gelukkig van. Dit voor jezelf houden van de koek zorgde voor veel individualisme. Dit geldt ook voor kennis. Als je kennis niet deelt, dan zal die kennis niet groeien. Alleen door kennis te delen en ter discussie te stellen wordt de uiteindelijke kennis hiervan groter dan de som der delen. In het huidige internet tijdperk is delen echter niet meer ieder de helft, maar het verdubbeld steeds. Hoe vaker je deelt, hoe groter het wordt. Er zijn op dit moment veel initiatieven die aan het delen van informatie doen en die allemaal de grootste en de beste willen zijn. Ze propageren dat je moet delen, maar je moet wel alleen van hen delen. Dit betekent dat het individualisme ook de mensen tijdens het internet tijdperk niet vreemd is geworden. Het probleem zit er in dat we wel zijn gaan delen op internet om zelf zo groot mogelijk te worden, maar in de meeste gevallen vergeten samen te werken. Dit weekend sprak ik en bloemenhandelaar die de open wereld maar helemaal niets vond. Het lukte niet eens meer om een paar centen winst extra winst te maken omdat je klant de prijs wist die je aan de telers moest geven. Nu snap ik het probleem van deze traditionele handelaar wel, maar vraag me af of deze extra winst niet beter in de zak van de teler en de bloemist kan vallen. Zodra deze bloemenhandelaar een goede toegevoegde waarde levert, zoals een zeer goede verzorging en distributie, zal niemand hier moeite mee hebben. We hoeven hier geen beslissingen te nemen of we informatie delen, omdat dit toch al gebeurd is het belangrijk om samen te werken. Als alles open ligt, is goed te zien waar bespaard of effectiever gewerkt kan worden. Bij besparen in de keten denkt iedereen direct aan minder winst voor de ketenpartners. Toch is dit niet waar. Door samen te werken kunnen erg veel dubbele handelingen en vervoersbewegingen voorkomen worden. De winst blijft gelijk, maar toch kan de klant een redelijk prijs geboden worden. Het lijkt mij beter om op deze manier samen te werken, dan elkaar af te troeven op prijs terwijl er hierdoor veel onnodige kosten in de keten gemaakt worden. Als je wil kan het delen van kennis in combinatie met een goede samenwerking de hele bloemenketen gezonder maken.

 

Comments

Voorjaar

Bij het schrijven van mijn verhaal van een maand terug over de Elfstedentocht had ik niet kunnen vermoeden dat half Nederland hierna nog op de schaatsen zou staan. De afgelopen vorstperiode was welkom, maar tevens heel erg laat in de tijd en wel heel erg streng. De eerste dagen dooide het overdag nog gewoon, dus maakte ik me niet zo veel zorgen. De laatste dagen waren, op het schaatsen na, eigenlijk helemaal niet meer leuk. Heel veel gewassen stonden al op uitlopen en veel struiken met groen blad stonden door de zon hun vocht te verdampen terwijl hun wortels door de bevroren grond geen vocht op konden nemen. Hoewel er zelfs nu nog geen duidelijk beeld is van de eventuele schade, kan ik me niet voorstellen dat die schade er helemaal niet is. Vooral planten met bovengrondse scheuten en uitlopers hebben het zwaar gehad. Ik zit al dagen met spanning te kijken naar de niet afgedekte Hortensia’s bij mij in de tuin. Ik ga er een beetje vanuit dat als deze het overleven de schade over de hele linie misschien wel mee valt. Neemt niet weg dat het voorjaar even heeft moeten wachten, maar nu na een beetje regen in de startblokken staat. In de Bollenstreek maakt men zich op voor de opening van de Keukenhof en de drukte die dat met zich meebrengt. Overal zie je de Narcissen de grond uit schieten en de eerste gele bloemenvelden velden zijn in aantocht. Nadat we even heftig nog van een beetje winter hebben kunnen genieten, is iedereen extra aan het voorjaar toe. Mijn idee van voorjaar is op de fiets door de bollenvelden. Niet dat ik veel fiets, maar met de auto kom je er niet doorheen. De grasvelden worden weer groen en winterbloeiende heesters zijn weer over hun hoogtepunt heen. Voorjaar is het ook op de kwekerij. Telers zoeken angstig naar eventuele schade door de vorst. Verwachte bloeitijden herberekenen van de vroege gewassen, omdat die nu toch iets later op gang komen. Hoewel dit helemaal niets hoeft te zeggen over de uiteindelijke bloeitijd, want als het een paar weken iets aan de warme kant is is de achterstand zo weer ingehaald, is dit wel onderdeel van de stress die een teler in het voorjaar ervaart. Het voorjaar is mooi, maar voor de bloementeler is het alsof hij in de startblokken staat en niet precies weet wanneer het startschot klinkt. Opperste concentratie dus. Na seizoen van trainen, moet het dit jaar toch maar weer gebeuren. De lat ligt na de voorgaande jaren vrij hoog. De meeste telers hebben een behoorlijke moderniseringsslag gemaakt en die moet natuurlijk ook weer worden betaald. Mijn advies aan deze telers, ik snap dat het spannend is, maar probeer ook een beetje van dat sprankelende voorjaar te genieten, dat doen jullie klanten ook.

Comments

Duurzaam

De afgelopen weken ben ik naar verschillende telers bijeenkomsten geweest waar gesproken werd over duurzaam telen. Hier kwam ik er achter dat de term duurzaam bij de ene persoon een gevoel van trots teweeg bracht en bij de andere persoon meer een gevoel van onzinnige marketingterm. Omdat ik altijd probeer de dingen van twee kanten te zien, kan ik me bij beide stellingen wel iets voorstellen. De term duurzaam staat wat mij betreft voor verantwoord en met liefde voor de planeet en de mensen die hierop leven te ondernemen. Omdat veel mensen samen met mij er zo over denken, ontstaat vanzelf de drang bij de marketing om deze term te omarmen en te pas en te onpas te gebruiken. Zo vaak zelfs dat er nu een groep mensen ontstaat die de term duurzaamheid niet meer geloven. Op zich is dat natuurlijk jammer. Het komt er dus op neer dat een groep mensen de term duurzaam maar niet meer wil gebruiken omdat het niet meer betrouwbaar is. Het enige dat we hiermee volgens mij bereiken is dat er een andere marketingterm wordt verzonnen met dezelfde lading. Tijdens een bijeenkomst werd de vraag gesteld of duurzaamheid voor u een duidelijk begrip was. 75% van de deelnemers zei toen ja, waarna de man die de vraag gesteld had, uit ging leggen waarom dit niet waar was en kwam met een aantal onduidelijke marketingstuntjes die de term duurzaamheid misbruikte. Ik begreep echter dat 75% van de deelnemers wel een duidelijk beeld had van duurzaamheid en best snapte dat de term ook misbruikt wordt. De conclusie is waarschijnlijk dat de term duurzaamheid een goede term is, die we echter alleen moeten gebruiken als we de onderliggende gedachte ook uitleggen. Ik weet uit ervaring dat de agrarische sector vrij slecht is om te vertellen wat er allemaal goed gebeurt. De agrarische sector is goed in het in de verdediging gaan als er een incident plaatsvindt. Zelf denk ik dat als er een incident plaatsvindt dat je je daar als agrarische sector van moet distantiëren en uitleggen dat we het eigenlijk heel goed doen. Als je ziet hoeveel inspanning de gemiddelde teler doet om in de toekomst “duurzaam” te produceren, dan kan menig andere sector daar een puntje aan zuigen. Alle telers zijn op hun bedrijf bezig om zo snel mogelijk niet meer afhankelijk te zijn van chemische middelen. Probleem is dat er soms planten ziek worden en medicijnen nodig hebben. De telers zijn dus druk bezig om bij de veredeling van nieuwe gewassen de plantgezondheid en de groeikracht als belangrijkste selectiecriterium te maken. Natuurlijk zijn er nog steeds mensen die sceptisch tegenover deze ontwikkelingen staan. Jammer genoeg zijn dit ook nog eens de mensen die het steeds voor elkaar krijgen om de pers te halen. Ik weet echter dat het grootste deel van de sector bezig is om hun bedrijf toekomstbestendig te maken door op een eerlijke manier aan duurzaamheid te werken. Dit een beetje meer vertellen is volgens mij een manier van marketing die wel hout snijdt

Comments

Nog even Winter…

Nu de natuur aangeeft dat het voorjaar staat te trappelen om te beginnen, hoor ik op de radio dat het niet helemaal zeker is dat de Elfstedentocht dit jaar niet doorgaat. In het noordoosten van het land heeft het zelfs een hele dag overdag niet gedooid, dus de kans is er altijd. Op een wat lacherige opmerking van mijzelf dat dit wel heel erg positief is, krijg ik steeds het antwoord dat de meeste Elfstedentochten pas eind februari gereden zijn. Hoewel ik niet geloof dat deze mensen er niet bij stil staan dat er toen begin februari wel al ijs lag, lijken de opmerkingen toch vrij serieus. Om hier geen serieus gesprek van te maken stap ik maar weer snel van het onderwerp af. Wat is dat toch met die Elfstedentocht? Is het een nostalgische herinnering aan lang vervlogen tijden toen het op het ijs zo gezellig was? Het lijkt me namelijk stug dat het verlangen naar een Elfstedentocht zo groot is, omdat de mensen het zo erg vinden dat de lente er weer aankomt en ze deze gedachte zo lang mogelijk voor zich uit proberen te schuiven. Misschien komt de drang naar de tocht der tochten wel voort uit het feit dat als deze tocht weer een keer doorgaat, het wel mee zal vallen met de opwarming van de aarde. We weten immers van president Trump dat als het in Amerika vriest, de wereld vanzelf kouder wordt. Misschien is het wel de wintervariant van de komkommertijd. Terwijl ik mijn kleinkinderen probeer uit te leggen wat de Elfstedentocht eigenlijk is, Trump kennen ze wel van YouTube en Alec Baldwin, worden de dagen langzaamaan langer en ben ik al een paar keer te laat thuis gekomen omdat ik mij had vergist in de tijd. (Het was nog zo licht en ik had niet in de gaten dat het al 6 uur geweest was). Waarschijnlijk is deze hang aan de laatste stukjes winter, de natuurlijke aarzeling om aan een nieuwe spannend deel van het jaar te beginnen. Nog even lekker onderdompelen in de winter, waarin de dingen niet persé vandaag moeten, maar makkelijk tot morgen of volgende week kunnen wachten. Plotseling is die winter echter voorbij. Nog even flink de bloemetjes buiten zetten met een lang Carnavals-weekend en dan weer aan de slag om de bloemetjes te telen die het hele lange jaar verzorgt, geteeld en geoogst moeten worden om ze buiten te kunnen zetten. Nog even diep inademen voordat de strijd van het voorjaarsseizoen weer begint. Geniet dus nog heel even van de winter, maar doe het snel, want het is Pasen voor je het weet.

 

Comments

Betrekkelijk

Hoe ongelukkig kun je worden als de zaken niet helemaal lopen zoals gepland? Ik ga er vanuit dat vrijwel iedereen wel eens een dag heeft waar het niet zo loopt dan verwacht en dat je na een dag voor je gevoel hard werken, na moet denken wat je eigenlijk gedaan hebt. Laatst was ik me voor mijn gevoel door zo’n dag heen aan het worstelen, toen er een kaart door de brievenbus viel. Een teler van Summerflowers was op 57 jarige leeftijd na een zeer kort ziekbed overleden. Een optimistisch man die volop bezig was zijn bedrijf te leiden en er voor te zorgen dat er steeds weer mooie nieuwe producten op de markt komen. Deze man was volop bezig met zijn bedrijf, maar ook met zijn leven. Naast het werk had hij vele andere taken en sociale verplichtingen. Waarschijnlijk had ook deze man soms wel eens een baaldag, maar ik heb hem daar nooit op weten te betrappen. Na zo’n dit bericht raak je een beetje uit balans. Het lukt niet om direct de draad weer op te pakken en je gaat maar iets doen wat je gemakkelijk afgaat om je gedachten een beetje te verzetten. Nog steeds gaan de dingen niet zoals je had gepland, maar dat is opeens veel minder belangrijk geworden. Natuurlijk maakt iedereen dit in zijn leven meerdere malen mee en beseft hoe betrekkelijk de zorgen zijn die we in ons dagelijks leven meemaken. Toch vind ik het moeilijk om hier een goede balans in te vinden. Bij een dergelijke gebeurtenis besluit je om het toch een beetje anders te gaan doen. Er bij stil staan dat er meer is dan alleen maar werk. Toch is dit werk wel noodzakelijk om de dingen te kunnen doen die hiernaast ook echt belangrijk zijn. Als je met mensen praat die hun werk niet zo leuk vinden, verklaren die je voor gek als je meer werkt dan strikt noodzakelijk is om de leuke dingen die je wilt doen te financieren. Als iemand voor zijn pensioendatum komt te overlijden hoor je vaak dat hij net niet oud genoeg is geworden om nog van het leven te genieten. Hoewel ik deze redenering in sommige gevallen best wel snap, ga ik hier niet in mee. Wat als je je werk leuk vind? Wat als je voldoening in je werk vindt? Waarom geniet je dan pas als je niet meer werkt? Waarschijnlijk zal ik voor mijzelf het antwoord en dus de complete balans niet vinden. Veel dingen, zoals een beetje voortdurende onrust zijn volgens mij voor een deel in je karakter ingebouwd. Ik ben er in ieder geval vrij zeker van dat de overleden teler, gezien het plezier waarmee hij de dingen deed, van zijn leven heeft genoten. Ik hoop dat deze gedachte de nabestaanden helpt om het verlies te verwerken. Zelf zal ik waarschijnlijk zoals vele met mij blijven zoeken naar een zo goed mogelijk evenwicht, waarbij pijnlijke gebeurtenissen je confronteren met de betrekkelijkheid van de dingen.

Comments