Eindelijk najaar..

Gelukkig is de zomer voorbij. Steeds maar weer dat mooie weer gaat eigenlijk best wel vervelen. We zijn nu in een periode dat je niet meer opkijkt van een buitje en een beetje kou. Hoewel er nog wel wat gewassen op het veld staan, schrik je niet meer van een stormachtige weersvoorspelling. Het najaar is eigenlijk een heel mooi jaargetijde. Je bent niet meer teleurgesteld als het een keer geen mooi weer is, maar blij als het een keer wel mooi is. In september had je als teler pech als een storm je gewas vernietigde, in oktober ben je blij dat je het geluk hebt dat dit niet gebeurt. Natuurlijk is dit een bloemtellersversie van het half volle of half lege glas verhaal. Toch geeft het een mate van rust dat niet elke verkeerde weersvoorspelling je van je nachtrust berooft. Het najaar is voor de teler van zomerbloemen de afsluiting van een hele drukke periode. Een periode die in een jaar als 2018 met zijn uitzonderlijke hete en droge zomer zeer belastend is geweest. Hoewel de resultaten van de seizoensbloemen telers met hele slechte tot zelfs hele goede resultaten, ronduit grillig genoemd mogen worden, is iedereen blij met de rust van het najaar. De tijd krijgen om in de avond thuis koffie te drinken omdat het nu buiten te donker is om te werken. Het najaar is natuurlijk niet zonder werk. Er moeten veel zaken worden afgehandeld en er wordt al weer volop nagedacht over het volgende teeltjaar. Toch geeft het wegvallen van de acute druk vooral veel rust. Naast rustgevend is het najaar ook mooi. De natuur spreekt tot de verbeelding. Als je nu in de ochtend door de polder rijdt en je ziet de mistflarden over de weilanden, dan ervaar je het Nederlandse landschap in zijn volle schoonheid. De kleuren van de bomen die nu zo inspirerend Indian Summer wordt genoemd, samen met de relaxt fluitende vogels, die blij zijn eindelijk van het hongerige kroost verlost te zijn, geeft een moment van rust dat ik koester. Op een moment als dat zit ik wel eens te denken aan de term poldermodel. Hoewel deze term in de laatste tien jaar zowel positief als negatief is gebruikt, kan ik dan alleen positieve dingen in dit plaatje zien. De rust van het najaar geeft je de tijd om echt goed na te denken over de toekomst. Het leuke is dat deze toekomst niet morgen is, maar het volgende seizoen. Strategische gedachten laten zich niet meer afleiden door de vraag of de beregenings-haspel nu direct of pas morgenochtend vroeg verzet moet worden. Welke dingen gingen er dit jaar fout, had ik hier iets aan kunnen doen, welke zaken waren incidenteel en waar moet ik in het volgende seizoen rekening mee houden. Allemaal vragen die moeten worden beantwoord, maar niet vandaag. Om deze gemoedsrust te illustreren is er nog steeds de keus uit een groot sortiment seizoensbloemen, met zowel heldere als echte herfstkleuren. Hoewel de teler nu rust heeft, wil dat natuurlijk niet zeggen dat er in het najaar niets gebeurt. Dat is nu net het verschil tussen druk hebben en druk voelen.

Comments

Bloemen, bloemen , bloementelers

Afgelopen weekend hebben de bloemen van Summerflowers op twee zeer belangrijk podia gestaan. De bloemen waren te zien op de Belgische Landcommanderij Alden Biesen, waar het door Fleur Creatief georganiseerde jaarlijkse Fleuramour werd gehouden. Dit staaltje van samenwerking van arrangeurs trekt jaarlijks een grote hoeveelheid mensen die van bloemen en de creaties willen genieten. Een belangrijk onderdeel van deze bloemenuiting is de z.g. Hoedjesdag. Dit is een presentatie van allerlei verschillende hoedjes die gemaakt zijn met bloemen. Elke arrangeur die aan Fleuramour meewerkt, heeft wel een aantal hoedjes in de race. De winnaar van deze op de catwalk uitgevochten wedstrijd kan het hele jaar met de eer pronken. Ook op Kasteel Groeneveld in Baarn was het een kleurenpracht. Op Kasteel Groeneveld is de bloemsierkunst gecombineerd met echte kunst. Het z.g. Bloemkunst Festival is bijna twee weken te zien geweest op deze historische locatie. Hoewel minder bekent, is de potentie van dit festival groot. Eigenlijk vindt iedereen die hier is geweest deze combinatie een succes. De kwaliteit van de bloemwerken is buitengewoon en het getoonde sortiment is zeer uitgebreid. Het is belangrijk dat dit soort presentaties van de bloemsierkunst nog meer bekent wordt bij zowel de bloemist als bij de telers van al deze mooie bloemen. Het is natuurlijk vreemd dat de telers zo weinig te zien zijn op deze evenementen. Vreemd dat de telers, die altijd vol trots over hun producten praten, niet makkelijk gaan kijken naar wat de arrangeurs met hun bloemen kunnen laten zien. Ik denk dat de trots voor hun producten alleen nog maar groter kan worden, als ze zien hoe mooi het eindresultaat is. Ik roep dus de telers van alle soorten bloemen op om zo veel mogelijk de bloemen te laten zien en ook te komen kijken naar het eindresultaat. Wat bijna nog belangrijker is, is dat  telers gaan praten met de bloemist. Deze week tijdens een door Summerflowers georganiseerde telersexcursie voor bloemisten, zijn gesprekken gevoerd tussen telers en de bloemisten die de bloemen moeten verkopen aan de consument. Nog steeds blijkt uit deze bijeenkomsten dat de bloemisten en de telers in twee totaal verschillende werelden leven. Toen een teler zij dat hij kromme stelen weggooide, wilden alle bloemisten deze takken hebben. Zij hadden deze liever dan de rechte takken. Betere communicatie blijft dus een groot aandachtspunt, als we de consument willen laten genieten van de mooie bloemen die onze telers produceren. Ik denk dat hiervoor zowel de bloemist als de teler meer zijn best zal moeten gaan doen.

Comments

Nu even niet….

Vandaag (12-9-2018) het Quiet Day oftewel stiltedag. Dit houdt in dat je even stilstaat bij de dingen die te snel voorbij gaan en even rust neemt en even geen herrie aan je kop wil hebben. Dit houdt in dat je niet altijd compleet gefocust op de bezigheden kan zijn, maar waarschijnlijk ook niet hoeft te zijn. Zolang ik praat over niet hoeft te zijn, klinkt het nogal vrijblijvend. Zo van het hoeft niet, maar het mag wel. Misschien moet ik wel zeggen dat je niet altijd 100% gefocust kan zijn, als je de dingen goed wil blijven doen. Als je altijd 100% gefocust bent, heb je geen tijd om de boel eens rustig te overzien. Je hebt dan soms dingen niet door die onder je neus gebeuren. Een continu gefocust persoon komt niet altijd op het meest goed idee, die is 100% bezig om de ideeën van het verleden te realiseren. Op zich kunnen dit goede ideeën zijn en moeten deze natuurlijk ook worden uitgevoerd, maar voor nieuwe ideeën of tussentijdse aanpassing is dan meest geen plaats. Hoe werkt dat nu. Wie lukt het om als je veel te doen hebt, bewust een tijdje even niets te doen om te kijken of je ideeën nog wel van deze tijd zijn. Stel je voor dat je tot de conclusie komt dat dit niet meer het geval is. Op dat moment heb je er een probleem bij. Je bent voor niets aan het werk geweest en hebt geen tijd genomen om aan nieuwe of aangepaste ideeën te werken. Gewoon doorgaan lijkt op dat moment in ieder geval de makkelijkste weg. Dat het niet de goede weg is weten we inmiddels, maar dat hebben we nog niet door omdat we het zo druk hebben. Dit doet me denken aan een oud reclamespotje voor Cup a Soup, waarin Ruben van der Meer een Coach speelt die pleit voor rust en overzicht en die om 4 uur in de middag uitvalt met de opmerking “NU EVEN NIET” omdat hij gestoord werd in zijn momentje rust. Hoewel dit satirisch is bedoeld zit er wel een kern van waarheid in. Net als een kunstschilder moeten we soms even afstand nemen van ons werk, om een goede indruk te krijgen van hetgeen waar we nu helemaal mee bezig zijn. Ik vroeg eens aan een succesvolle klant wat volgens hem de oorzaak was van dit succes. Het antwoord was “Ik denk dat dat komt omdat wij het niet zo op werken hebben” Nu had ik het idee dat hij wel werkte, maar zelf vond hij dat hij daar geen tijd voor had, omdat hij een bedrijf moest runnen. Hoewel ik nog erg veel moeite heb om uit te vinden hoe ik dit door mijzelf geschreven advies moet uitvoeren, zet het me wel aan het denken. Misschien ben ik ook wel bezig aan een oud idee dat nodig toe is aan een frisse wending. Gelukkig neem ik op tijd vakantie en kom dan tot ontdekking dat ik altijd met een frisse blik en nieuwe ideeën thuis kom. Dat ik nu actief bezig ben met een frisse wending, komt misschien wel omdat ik even de tijd heb genomen om van een afstandje te gaan kijken naar wat er zich afspeelt. Ik denk dat de “Quiet Day”, of de “Nu even niet dag” helemaal niet zo verkeerd is.

Comments

Herstel

In de natuur treed herstel op van de extreme droge zomer. Het gras wordt weer groen en de planten in de tuin maken weer wat groen en als ze worden bijgemest soms zelfs weer wat bloemen. Iedereen die na de vakantie zijn tuin vernield door de droogte terug heeft gevonden, kan nu inderdaad zeggen dat het overmacht is en hoeft niet toe te geven dat hij zijn buurmaan heeft vergeten te vragen om water te geven. In deze droge periode heeft ook de vlindertelling plaatsgevonden. Je raad het nooit, er waren minder vlinders. Opvallend was wel dat er dit keer werd bij gezegd dat dit vrij logisch was omdat er in een verdroogde tuin nu eenmaal geen bloemen staan en dus ook geen vlinders. Even was ik bang dat dit door de land en tuinbouw kwam, die natuurlijk tegen de natuur is. Ik ben blij dat veel bloementuinders en vaste planten telers wel een vracht bloemen in bloei hadden zodat de bijen hier hun voedsel konden halen en niet door de droogte enorm in populatie achteruit gaan. Steeds vaker kom ik tuinders tegen die zeer bewust bij elke bespuiting afvragen welke middelen de natuur schaden en welke niet. Natuurlijk is dit ook eigenbelang. Maar max 5% van de beestjes is schadelijk voor de planten. Er zitten veel beestjes in de planten die de schadelijke beestjes opeten en dus zeer gewenst zijn. Als dan alles wordt doodgespoten, geeft dit dus eerder meer dan minder schade. Natuurlijk is nog niet elke tuinder hier echt mee bezig, net zoals nog niet elke consument er bij stilstaat dat het weggegooide plastic zakje in de oceaansoep verdwijnt. Toch is er zeker de laatste jaren een zeer groot bewustzijn ontstaan bij de Nederlandse tuinbouw waar het gaat om duurzaamheid. Niet de duurzaamheid van het modewoord, maar echte duurzaamheid. Dit houdt in dat de tuinbouw zich er steeds meer van bewust wordt dat je alleen producten kan telen met respect voor de omgeving. Dat er alleen maar geld kan worden verdient als je open en eerlijk naar de consument kunt communiceren wat je allemaal doet. Voor degene die geld verdienen een onaangenaam woord vinden even het volgende. Hoe moet je milieu beschermende investeringen doen als er geen geld wordt verdient. Hoe kun je van een tuinder (gewoon een mens) vragen om geld opzij te zetten, als hij niet voldoende verdient om de rente op de hypotheek te betalen. De aantrekkende economie zorgt er voor dat deze ruimte er langzaam weer komt. Langzaam, omdat eerst de achterstand vanuit de crisis ingehaald moet worden. De tuinders die erg hun best doen om de gewassen zo milieuvriendelijk mogelijk te telen, ergeren zich vaak aan de steeds doorgaande aanvallen van milieuorganisaties op hun doen en laten. Zij zouden liever met deze organisaties samenwerken om nog sneller vooruit te kunnen. Als door te strakke milieu maatregelen het verdienmodel uit de sector gaat, gaat dit ten koste van de milieu investeringen in de toekomst. Ik ben dus blij dat we bij de tegenvallende vlindertelling niet direct de schuld krijgen. Ik zie dit dus graag als een herstel in het vertrouwen tussen partijen die zich er van bewust zijn dat er alleen resultaten kunnen worden behaald als er wordt samengewerkt tussen goedbedoelende partijen.

Comments

Vermoeide telers…

Deze zomer gaat waarschijnlijk, zeker de periode tot eind juli, de boeken in als de droogste van de eeuw. Hoewel 1976 steeds als droogste wordt aangehaald, weet ik dat het toen op 20 juni (mijn verjaardag), de hele dag heeft geregend. Ik kan me dat jaar nog goed voor de geest halen. Het was het jaar dat de regeninstallaties als zoete broodjes werden verkocht en ook het jaar dat ik voor het eerst van mijn leven iemand in de bollenstreek tulpen zag water geven. Het was ook het eerste jaar dat telers met hun korte broek naar de veiling gingen zonder dat ze het idee hadden dat ze werden uitgelachen. Dit jaar lijkt me extremer dan 1976. Het kan natuurlijk aan mijn eigen beleving liggen, maar ik heb het idee dat het weer meer belastend was dan toen. De zon stond in de weken rond de langste dag regelmatig de hele dag strak aan de hemel. Aan de kust viel de temperatuur eigenlijk nog wel mee, vaak kwam deze niet verder dan 22 tot 23 graden. In het binnenland en zeker in het zuidoosten raakten de temperaturen rond de langste dag regelmatig de 30°C aan. Dit in combinatie met de lange dagen maakt het voor de planten zwaar om dit door verdamping te compenseren. Net als ze weer genoeg water binnen hadden begon de volgende dag alweer. We hebben enigszins geluk dat de landen boven in de stroomgebieden van onze rivieren wel regelmatig veel regen gehad hebben, zodat onze voorraad goed water nog niet op is. Wat je wel zag is dat de planten uitgeput raakten. In veel gevallen gaf het beregen niet meer die opfrissing die je eerst wel zag en was het meer een vorm van overleven. Elk minuscule verschil in waterafgifte van de beregeningsapparatuur was in de gewassen te zien. Eigenlijk was er ook iets anders dat opvallend was. De telers werden moe. De telers waren letterlijk dag en nacht bezig om hun gewassen van genoeg water te voorzien. Dit moest gebeuren naast de gewone werkzaamheden, die door het warme weer ook al veel zwaarder waren dan normaal. Ik heb telers gesproken die een week niet in bed geweest waren en tussendoor even in de trekker een dutje deden als ze even moesten wachten tot de haspel weer verzet moest worden. Na het beregenen gingen ze weer gewoon aan het werk. Dit vond ik nog het meeste frappante, alsof ze de hele nacht niet aan het werk geweest waren. Ik heb een groot respect voor deze ondernemers die er echt alles aan doen om hun gewassen tot een goed einde te brengen. Ook dit verhaal moet vertelt worden. De bloemetjes komen niet vanzelf in de winkel. Natuurlijk zijn er ook dingen om van te genieten. Met een Drone film je op droge percelen gewoon een geschiedenis van 1000 jaar geleden. Alle oude slootjes en grachten zie je in een droog maisveld gewoon liggen. Er komen nederzetting van 500 jaar geleden in beeld alleen al door de vormen van de slotgrachten. Ik ben alleen bang dat de ondernemer die geen tijd heeft om te slapen hier niet net zo van geniet als ik. Ik wens deze mensen een rustige nazomer toe en hoop dat ze in het najaar kunnen terugkijken op een financieel goed gelopen jaar zodat ze dan eens lekker zelf op vakantie kunnen.

Comments

Feestje

Aflopen weekend hebben wij onze 40 jarige bruiloft gevierd. Een vreemde gewaarwording, omdat vroeger alleen maar oude mensen 40 jaar getrouwd waren en nooit mensen van mijn eigen leeftijd. Nu is het wel zo dat in de tijd van mijn ouders de mensen, mede onder invloed van de tweede wereldoorlog en een niet met de omstandigheden op dit moment te vergelijken woningnood, vrij laat trouwden en dus ook op hogere leeftijd 40 jaar getrouwd waren. Eigenlijk hetzelfde als de generatie van nu. Er wordt op vrij hoge leeftijd getrouwd en dus zal de leeftijd voor een 40 jarige bruiloft ook weer hoger worden. Ik ben dus tot de verheugende conclusie gekomen dat wij tot de jongste 40 jarige bruidsparen behoren van de afgelopen en toekomstige eeuw. Zelf ben ik gek op jonge mensen die nog een leven voor zich hebben. Hoewel ik zelf waarschijnlijk meer verleden heb dan toekomst, ben ik toch van plan om nog een grote toekomst tegemoet te gaan. Er was pas iemand die zei dat bruiloften geen markt meer voor de bloemen waren in de toekomst, omdat toch iedereen weer ging scheiden. Ik ben het daar niet mee eens. Mensen die niet gaan scheiden gebruiken voor hun jubileum extra bloemen. De mensen die wel gaan scheiden, gaan vaak nog een keer trouwen en zorgen voor een extra markt. Vaak is het ook zo dat een tweede bruiloft vaak gevierd wordt als het budget iets groter wordt, dus ook het budget voor de bloemen. Nu zou ik nooit mensen aanraden te gaan scheiden om weer te kunnen gaan trouwen en zo de bloemenverkoop een boost te geven, maar als dit nu eenmaal toch gebeurt, waarom zouden we dan geen bloemen verkopen. Trouwen is een serieuze aangelegenheid. Er was heel vroeger eens iemand die tegen mij zei dat als je ging trouwen, je daar goed over na moest denken. Zelf denk ik dat als je er goed over na moet denken, je eigenlijk niet zou moeten gaan trouwen. Dat is waarschijnlijk ook de reden dat ik zonder na te denken gewoon getrouwd ben, omdat dit gewoon goed voelde. Ik weet niet of dat een garantie is, maar bij ons heeft het in ieder geval goed gewerkt. Wat is nu het geheim van een goed en lang huwelijk. Ook deze vraag wordt mij weleens gesteld. Omdat ik dat natuurlijk ook niet weet, heb ik eens op een verjaardag gezegd dat dit een kwestie van geluk is. Wij hebben het geluk gehad dat de periodes dat ik haar niet zo leuk vond, niet samenvielen met de periodes dat zij mij niet zo leuk vond en dat er dus altijd een van ons twee voor de relatie geknokt heeft. Hoewel ik niet zeker weet of deze periodes ook werkelijk hebben plaatsgevonden, in ieder geval niet van mijn kant, hebben we wel een mooi feest gevierd en geproost op een lange en gelukkige toekomst.

Comments

Drukke week..

Vorige week was een drukke week. In die week is zowel het voorjaar als de zomer begonnen. Halverwege de week stond er een onzinkop in het AD dat de bollenstreek niet mooi was en dat de Chinezen hier niet voor waren gekomen. Een narcis was niet mooi genoeg en er zat een foto bij van twee Chinese dames voor een perceel tulpen dat niet bloeide. Teleurstelling ten top. Dit alles kwam omdat, door de koude winter alles ongeveer 2 tot 3 weken later in bloei is. Nu woon ik zelf in de Bollenstreek en was uiterst verbaast, omdat de hele streek zwanger was van de geur van Hyacinten en de Narcissen nog volop bloeiden. Dat er nog maar een paar percelen tulpen in bloei waren is normaal voor deze tijd van het jaar. Alleen in vroege jaren bloeien de tulpen voor half april. Afgelopen weekend kan gerust als een van de mooiste weekenden in de bollenstreek worden gezien. Het was Bloemencorso en in de hele streek stonden door het warme weer overal de tulpenvelden in bloei. Eigenlijk een beetje aan de vroege kant. Ik vraag me dan ook af hoe een zich serieus nemende krant dit soort onzin op de voorpagina kan zetten, zonder zich ook maar een klein beetje te verdiepen in de materie. Ik heb te doen met de mensen die aan de hand van dit artikel hebben besloten om maar niet naar de bollenvelden te komen kijken. Deze hebben door een maf hersenspinsel van een journalist die een leuk verhaal verzonnen heeft, zich een heel mooi weekend door de neus laten boren. Omdat in deze week de welbekende Dankjewel dag valt, wil ik deze krant hiervoor bedanken. Afgelopen week is ook de zomer begonnen. Overal kun je de geur van de BBQ ruiken en ik hoop dat de door ons geïntroduceerde slogan Bloemetje Biertje BBQ goed is nageleefd en iedereen een mooi strak gebonden boeketje bloemen op de tuintafel heeft gezet om het geheel luister bij te zetten. De komende week kan het niet op. Hoewel het mooie weer een beetje over is, kun je de zomer niet tegenhouden door een beetje kou en een regenbui. Er is een lang weekend in zicht met op vrijdag voor de vijfde keer Koningsdag. Dit is een dag waarop ik, ook al zou ik willen niet kan werken. Ik heb het een keer geprobeerd, maar de telers die ik wilde bezoeken, waren of zelf vrij, of hadden geen tijd om me te woord te staan omdat ze in de middag toch nog even naar het feest wilden. Geen probleem, ik vind deze dag een mooie dag om iedereen in het dorp weer eens te spreken bij een lekker biertje. Wanneer ik het werk dat blijft liggen ga doen zie ik dan wel weer. Ik weet wel dat je het van al die leuke dingen wel erg druk krijgt.

Comments

Samen delen……

Delen betekende vroeger dat je zelf iets had en dat je dit deelde met anderen. Iedereen had dus een klein deel van het geheel. Hoewel iedereen zegt dat je hier gelukkig van wordt, zag niet iedereen dat zo. Als je een grote koek met z’n vieren deelt, heb je zelf nog maar een klein koekje over. Veel mensen werden hier niet gelukkig van. Dit voor jezelf houden van de koek zorgde voor veel individualisme. Dit geldt ook voor kennis. Als je kennis niet deelt, dan zal die kennis niet groeien. Alleen door kennis te delen en ter discussie te stellen wordt de uiteindelijke kennis hiervan groter dan de som der delen. In het huidige internet tijdperk is delen echter niet meer ieder de helft, maar het verdubbeld steeds. Hoe vaker je deelt, hoe groter het wordt. Er zijn op dit moment veel initiatieven die aan het delen van informatie doen en die allemaal de grootste en de beste willen zijn. Ze propageren dat je moet delen, maar je moet wel alleen van hen delen. Dit betekent dat het individualisme ook de mensen tijdens het internet tijdperk niet vreemd is geworden. Het probleem zit er in dat we wel zijn gaan delen op internet om zelf zo groot mogelijk te worden, maar in de meeste gevallen vergeten samen te werken. Dit weekend sprak ik en bloemenhandelaar die de open wereld maar helemaal niets vond. Het lukte niet eens meer om een paar centen winst extra winst te maken omdat je klant de prijs wist die je aan de telers moest geven. Nu snap ik het probleem van deze traditionele handelaar wel, maar vraag me af of deze extra winst niet beter in de zak van de teler en de bloemist kan vallen. Zodra deze bloemenhandelaar een goede toegevoegde waarde levert, zoals een zeer goede verzorging en distributie, zal niemand hier moeite mee hebben. We hoeven hier geen beslissingen te nemen of we informatie delen, omdat dit toch al gebeurd is het belangrijk om samen te werken. Als alles open ligt, is goed te zien waar bespaard of effectiever gewerkt kan worden. Bij besparen in de keten denkt iedereen direct aan minder winst voor de ketenpartners. Toch is dit niet waar. Door samen te werken kunnen erg veel dubbele handelingen en vervoersbewegingen voorkomen worden. De winst blijft gelijk, maar toch kan de klant een redelijk prijs geboden worden. Het lijkt mij beter om op deze manier samen te werken, dan elkaar af te troeven op prijs terwijl er hierdoor veel onnodige kosten in de keten gemaakt worden. Als je wil kan het delen van kennis in combinatie met een goede samenwerking de hele bloemenketen gezonder maken.

 

Comments

Voorjaar

Bij het schrijven van mijn verhaal van een maand terug over de Elfstedentocht had ik niet kunnen vermoeden dat half Nederland hierna nog op de schaatsen zou staan. De afgelopen vorstperiode was welkom, maar tevens heel erg laat in de tijd en wel heel erg streng. De eerste dagen dooide het overdag nog gewoon, dus maakte ik me niet zo veel zorgen. De laatste dagen waren, op het schaatsen na, eigenlijk helemaal niet meer leuk. Heel veel gewassen stonden al op uitlopen en veel struiken met groen blad stonden door de zon hun vocht te verdampen terwijl hun wortels door de bevroren grond geen vocht op konden nemen. Hoewel er zelfs nu nog geen duidelijk beeld is van de eventuele schade, kan ik me niet voorstellen dat die schade er helemaal niet is. Vooral planten met bovengrondse scheuten en uitlopers hebben het zwaar gehad. Ik zit al dagen met spanning te kijken naar de niet afgedekte Hortensia’s bij mij in de tuin. Ik ga er een beetje vanuit dat als deze het overleven de schade over de hele linie misschien wel mee valt. Neemt niet weg dat het voorjaar even heeft moeten wachten, maar nu na een beetje regen in de startblokken staat. In de Bollenstreek maakt men zich op voor de opening van de Keukenhof en de drukte die dat met zich meebrengt. Overal zie je de Narcissen de grond uit schieten en de eerste gele bloemenvelden velden zijn in aantocht. Nadat we even heftig nog van een beetje winter hebben kunnen genieten, is iedereen extra aan het voorjaar toe. Mijn idee van voorjaar is op de fiets door de bollenvelden. Niet dat ik veel fiets, maar met de auto kom je er niet doorheen. De grasvelden worden weer groen en winterbloeiende heesters zijn weer over hun hoogtepunt heen. Voorjaar is het ook op de kwekerij. Telers zoeken angstig naar eventuele schade door de vorst. Verwachte bloeitijden herberekenen van de vroege gewassen, omdat die nu toch iets later op gang komen. Hoewel dit helemaal niets hoeft te zeggen over de uiteindelijke bloeitijd, want als het een paar weken iets aan de warme kant is is de achterstand zo weer ingehaald, is dit wel onderdeel van de stress die een teler in het voorjaar ervaart. Het voorjaar is mooi, maar voor de bloementeler is het alsof hij in de startblokken staat en niet precies weet wanneer het startschot klinkt. Opperste concentratie dus. Na seizoen van trainen, moet het dit jaar toch maar weer gebeuren. De lat ligt na de voorgaande jaren vrij hoog. De meeste telers hebben een behoorlijke moderniseringsslag gemaakt en die moet natuurlijk ook weer worden betaald. Mijn advies aan deze telers, ik snap dat het spannend is, maar probeer ook een beetje van dat sprankelende voorjaar te genieten, dat doen jullie klanten ook.

Comments

Duurzaam

De afgelopen weken ben ik naar verschillende telers bijeenkomsten geweest waar gesproken werd over duurzaam telen. Hier kwam ik er achter dat de term duurzaam bij de ene persoon een gevoel van trots teweeg bracht en bij de andere persoon meer een gevoel van onzinnige marketingterm. Omdat ik altijd probeer de dingen van twee kanten te zien, kan ik me bij beide stellingen wel iets voorstellen. De term duurzaam staat wat mij betreft voor verantwoord en met liefde voor de planeet en de mensen die hierop leven te ondernemen. Omdat veel mensen samen met mij er zo over denken, ontstaat vanzelf de drang bij de marketing om deze term te omarmen en te pas en te onpas te gebruiken. Zo vaak zelfs dat er nu een groep mensen ontstaat die de term duurzaamheid niet meer geloven. Op zich is dat natuurlijk jammer. Het komt er dus op neer dat een groep mensen de term duurzaam maar niet meer wil gebruiken omdat het niet meer betrouwbaar is. Het enige dat we hiermee volgens mij bereiken is dat er een andere marketingterm wordt verzonnen met dezelfde lading. Tijdens een bijeenkomst werd de vraag gesteld of duurzaamheid voor u een duidelijk begrip was. 75% van de deelnemers zei toen ja, waarna de man die de vraag gesteld had, uit ging leggen waarom dit niet waar was en kwam met een aantal onduidelijke marketingstuntjes die de term duurzaamheid misbruikte. Ik begreep echter dat 75% van de deelnemers wel een duidelijk beeld had van duurzaamheid en best snapte dat de term ook misbruikt wordt. De conclusie is waarschijnlijk dat de term duurzaamheid een goede term is, die we echter alleen moeten gebruiken als we de onderliggende gedachte ook uitleggen. Ik weet uit ervaring dat de agrarische sector vrij slecht is om te vertellen wat er allemaal goed gebeurt. De agrarische sector is goed in het in de verdediging gaan als er een incident plaatsvindt. Zelf denk ik dat als er een incident plaatsvindt dat je je daar als agrarische sector van moet distantiëren en uitleggen dat we het eigenlijk heel goed doen. Als je ziet hoeveel inspanning de gemiddelde teler doet om in de toekomst “duurzaam” te produceren, dan kan menig andere sector daar een puntje aan zuigen. Alle telers zijn op hun bedrijf bezig om zo snel mogelijk niet meer afhankelijk te zijn van chemische middelen. Probleem is dat er soms planten ziek worden en medicijnen nodig hebben. De telers zijn dus druk bezig om bij de veredeling van nieuwe gewassen de plantgezondheid en de groeikracht als belangrijkste selectiecriterium te maken. Natuurlijk zijn er nog steeds mensen die sceptisch tegenover deze ontwikkelingen staan. Jammer genoeg zijn dit ook nog eens de mensen die het steeds voor elkaar krijgen om de pers te halen. Ik weet echter dat het grootste deel van de sector bezig is om hun bedrijf toekomstbestendig te maken door op een eerlijke manier aan duurzaamheid te werken. Dit een beetje meer vertellen is volgens mij een manier van marketing die wel hout snijdt

Comments