Eindelijk najaar..

Gelukkig is de zomer voorbij. Steeds maar weer dat mooie weer gaat eigenlijk best wel vervelen. We zijn nu in een periode dat je niet meer opkijkt van een buitje en een beetje kou. Hoewel er nog wel wat gewassen op het veld staan, schrik je niet meer van een stormachtige weersvoorspelling. Het najaar is eigenlijk een heel mooi jaargetijde. Je bent niet meer teleurgesteld als het een keer geen mooi weer is, maar blij als het een keer wel mooi is. In september had je als teler pech als een storm je gewas vernietigde, in oktober ben je blij dat je het geluk hebt dat dit niet gebeurt. Natuurlijk is dit een bloemtellersversie van het half volle of half lege glas verhaal. Toch geeft het een mate van rust dat niet elke verkeerde weersvoorspelling je van je nachtrust berooft. Het najaar is voor de teler van zomerbloemen de afsluiting van een hele drukke periode. Een periode die in een jaar als 2018 met zijn uitzonderlijke hete en droge zomer zeer belastend is geweest. Hoewel de resultaten van de seizoensbloemen telers met hele slechte tot zelfs hele goede resultaten, ronduit grillig genoemd mogen worden, is iedereen blij met de rust van het najaar. De tijd krijgen om in de avond thuis koffie te drinken omdat het nu buiten te donker is om te werken. Het najaar is natuurlijk niet zonder werk. Er moeten veel zaken worden afgehandeld en er wordt al weer volop nagedacht over het volgende teeltjaar. Toch geeft het wegvallen van de acute druk vooral veel rust. Naast rustgevend is het najaar ook mooi. De natuur spreekt tot de verbeelding. Als je nu in de ochtend door de polder rijdt en je ziet de mistflarden over de weilanden, dan ervaar je het Nederlandse landschap in zijn volle schoonheid. De kleuren van de bomen die nu zo inspirerend Indian Summer wordt genoemd, samen met de relaxt fluitende vogels, die blij zijn eindelijk van het hongerige kroost verlost te zijn, geeft een moment van rust dat ik koester. Op een moment als dat zit ik wel eens te denken aan de term poldermodel. Hoewel deze term in de laatste tien jaar zowel positief als negatief is gebruikt, kan ik dan alleen positieve dingen in dit plaatje zien. De rust van het najaar geeft je de tijd om echt goed na te denken over de toekomst. Het leuke is dat deze toekomst niet morgen is, maar het volgende seizoen. Strategische gedachten laten zich niet meer afleiden door de vraag of de beregenings-haspel nu direct of pas morgenochtend vroeg verzet moet worden. Welke dingen gingen er dit jaar fout, had ik hier iets aan kunnen doen, welke zaken waren incidenteel en waar moet ik in het volgende seizoen rekening mee houden. Allemaal vragen die moeten worden beantwoord, maar niet vandaag. Om deze gemoedsrust te illustreren is er nog steeds de keus uit een groot sortiment seizoensbloemen, met zowel heldere als echte herfstkleuren. Hoewel de teler nu rust heeft, wil dat natuurlijk niet zeggen dat er in het najaar niets gebeurt. Dat is nu net het verschil tussen druk hebben en druk voelen.

Comments

Bloemen, bloemen , bloementelers

Afgelopen weekend hebben de bloemen van Summerflowers op twee zeer belangrijk podia gestaan. De bloemen waren te zien op de Belgische Landcommanderij Alden Biesen, waar het door Fleur Creatief georganiseerde jaarlijkse Fleuramour werd gehouden. Dit staaltje van samenwerking van arrangeurs trekt jaarlijks een grote hoeveelheid mensen die van bloemen en de creaties willen genieten. Een belangrijk onderdeel van deze bloemenuiting is de z.g. Hoedjesdag. Dit is een presentatie van allerlei verschillende hoedjes die gemaakt zijn met bloemen. Elke arrangeur die aan Fleuramour meewerkt, heeft wel een aantal hoedjes in de race. De winnaar van deze op de catwalk uitgevochten wedstrijd kan het hele jaar met de eer pronken. Ook op Kasteel Groeneveld in Baarn was het een kleurenpracht. Op Kasteel Groeneveld is de bloemsierkunst gecombineerd met echte kunst. Het z.g. Bloemkunst Festival is bijna twee weken te zien geweest op deze historische locatie. Hoewel minder bekent, is de potentie van dit festival groot. Eigenlijk vindt iedereen die hier is geweest deze combinatie een succes. De kwaliteit van de bloemwerken is buitengewoon en het getoonde sortiment is zeer uitgebreid. Het is belangrijk dat dit soort presentaties van de bloemsierkunst nog meer bekent wordt bij zowel de bloemist als bij de telers van al deze mooie bloemen. Het is natuurlijk vreemd dat de telers zo weinig te zien zijn op deze evenementen. Vreemd dat de telers, die altijd vol trots over hun producten praten, niet makkelijk gaan kijken naar wat de arrangeurs met hun bloemen kunnen laten zien. Ik denk dat de trots voor hun producten alleen nog maar groter kan worden, als ze zien hoe mooi het eindresultaat is. Ik roep dus de telers van alle soorten bloemen op om zo veel mogelijk de bloemen te laten zien en ook te komen kijken naar het eindresultaat. Wat bijna nog belangrijker is, is dat  telers gaan praten met de bloemist. Deze week tijdens een door Summerflowers georganiseerde telersexcursie voor bloemisten, zijn gesprekken gevoerd tussen telers en de bloemisten die de bloemen moeten verkopen aan de consument. Nog steeds blijkt uit deze bijeenkomsten dat de bloemisten en de telers in twee totaal verschillende werelden leven. Toen een teler zij dat hij kromme stelen weggooide, wilden alle bloemisten deze takken hebben. Zij hadden deze liever dan de rechte takken. Betere communicatie blijft dus een groot aandachtspunt, als we de consument willen laten genieten van de mooie bloemen die onze telers produceren. Ik denk dat hiervoor zowel de bloemist als de teler meer zijn best zal moeten gaan doen.

Comments

Nu even niet….

Vandaag (12-9-2018) het Quiet Day oftewel stiltedag. Dit houdt in dat je even stilstaat bij de dingen die te snel voorbij gaan en even rust neemt en even geen herrie aan je kop wil hebben. Dit houdt in dat je niet altijd compleet gefocust op de bezigheden kan zijn, maar waarschijnlijk ook niet hoeft te zijn. Zolang ik praat over niet hoeft te zijn, klinkt het nogal vrijblijvend. Zo van het hoeft niet, maar het mag wel. Misschien moet ik wel zeggen dat je niet altijd 100% gefocust kan zijn, als je de dingen goed wil blijven doen. Als je altijd 100% gefocust bent, heb je geen tijd om de boel eens rustig te overzien. Je hebt dan soms dingen niet door die onder je neus gebeuren. Een continu gefocust persoon komt niet altijd op het meest goed idee, die is 100% bezig om de ideeën van het verleden te realiseren. Op zich kunnen dit goede ideeën zijn en moeten deze natuurlijk ook worden uitgevoerd, maar voor nieuwe ideeën of tussentijdse aanpassing is dan meest geen plaats. Hoe werkt dat nu. Wie lukt het om als je veel te doen hebt, bewust een tijdje even niets te doen om te kijken of je ideeën nog wel van deze tijd zijn. Stel je voor dat je tot de conclusie komt dat dit niet meer het geval is. Op dat moment heb je er een probleem bij. Je bent voor niets aan het werk geweest en hebt geen tijd genomen om aan nieuwe of aangepaste ideeën te werken. Gewoon doorgaan lijkt op dat moment in ieder geval de makkelijkste weg. Dat het niet de goede weg is weten we inmiddels, maar dat hebben we nog niet door omdat we het zo druk hebben. Dit doet me denken aan een oud reclamespotje voor Cup a Soup, waarin Ruben van der Meer een Coach speelt die pleit voor rust en overzicht en die om 4 uur in de middag uitvalt met de opmerking “NU EVEN NIET” omdat hij gestoord werd in zijn momentje rust. Hoewel dit satirisch is bedoeld zit er wel een kern van waarheid in. Net als een kunstschilder moeten we soms even afstand nemen van ons werk, om een goede indruk te krijgen van hetgeen waar we nu helemaal mee bezig zijn. Ik vroeg eens aan een succesvolle klant wat volgens hem de oorzaak was van dit succes. Het antwoord was “Ik denk dat dat komt omdat wij het niet zo op werken hebben” Nu had ik het idee dat hij wel werkte, maar zelf vond hij dat hij daar geen tijd voor had, omdat hij een bedrijf moest runnen. Hoewel ik nog erg veel moeite heb om uit te vinden hoe ik dit door mijzelf geschreven advies moet uitvoeren, zet het me wel aan het denken. Misschien ben ik ook wel bezig aan een oud idee dat nodig toe is aan een frisse wending. Gelukkig neem ik op tijd vakantie en kom dan tot ontdekking dat ik altijd met een frisse blik en nieuwe ideeën thuis kom. Dat ik nu actief bezig ben met een frisse wending, komt misschien wel omdat ik even de tijd heb genomen om van een afstandje te gaan kijken naar wat er zich afspeelt. Ik denk dat de “Quiet Day”, of de “Nu even niet dag” helemaal niet zo verkeerd is.

Comments

Herstel

In de natuur treed herstel op van de extreme droge zomer. Het gras wordt weer groen en de planten in de tuin maken weer wat groen en als ze worden bijgemest soms zelfs weer wat bloemen. Iedereen die na de vakantie zijn tuin vernield door de droogte terug heeft gevonden, kan nu inderdaad zeggen dat het overmacht is en hoeft niet toe te geven dat hij zijn buurmaan heeft vergeten te vragen om water te geven. In deze droge periode heeft ook de vlindertelling plaatsgevonden. Je raad het nooit, er waren minder vlinders. Opvallend was wel dat er dit keer werd bij gezegd dat dit vrij logisch was omdat er in een verdroogde tuin nu eenmaal geen bloemen staan en dus ook geen vlinders. Even was ik bang dat dit door de land en tuinbouw kwam, die natuurlijk tegen de natuur is. Ik ben blij dat veel bloementuinders en vaste planten telers wel een vracht bloemen in bloei hadden zodat de bijen hier hun voedsel konden halen en niet door de droogte enorm in populatie achteruit gaan. Steeds vaker kom ik tuinders tegen die zeer bewust bij elke bespuiting afvragen welke middelen de natuur schaden en welke niet. Natuurlijk is dit ook eigenbelang. Maar max 5% van de beestjes is schadelijk voor de planten. Er zitten veel beestjes in de planten die de schadelijke beestjes opeten en dus zeer gewenst zijn. Als dan alles wordt doodgespoten, geeft dit dus eerder meer dan minder schade. Natuurlijk is nog niet elke tuinder hier echt mee bezig, net zoals nog niet elke consument er bij stilstaat dat het weggegooide plastic zakje in de oceaansoep verdwijnt. Toch is er zeker de laatste jaren een zeer groot bewustzijn ontstaan bij de Nederlandse tuinbouw waar het gaat om duurzaamheid. Niet de duurzaamheid van het modewoord, maar echte duurzaamheid. Dit houdt in dat de tuinbouw zich er steeds meer van bewust wordt dat je alleen producten kan telen met respect voor de omgeving. Dat er alleen maar geld kan worden verdient als je open en eerlijk naar de consument kunt communiceren wat je allemaal doet. Voor degene die geld verdienen een onaangenaam woord vinden even het volgende. Hoe moet je milieu beschermende investeringen doen als er geen geld wordt verdient. Hoe kun je van een tuinder (gewoon een mens) vragen om geld opzij te zetten, als hij niet voldoende verdient om de rente op de hypotheek te betalen. De aantrekkende economie zorgt er voor dat deze ruimte er langzaam weer komt. Langzaam, omdat eerst de achterstand vanuit de crisis ingehaald moet worden. De tuinders die erg hun best doen om de gewassen zo milieuvriendelijk mogelijk te telen, ergeren zich vaak aan de steeds doorgaande aanvallen van milieuorganisaties op hun doen en laten. Zij zouden liever met deze organisaties samenwerken om nog sneller vooruit te kunnen. Als door te strakke milieu maatregelen het verdienmodel uit de sector gaat, gaat dit ten koste van de milieu investeringen in de toekomst. Ik ben dus blij dat we bij de tegenvallende vlindertelling niet direct de schuld krijgen. Ik zie dit dus graag als een herstel in het vertrouwen tussen partijen die zich er van bewust zijn dat er alleen resultaten kunnen worden behaald als er wordt samengewerkt tussen goedbedoelende partijen.

Comments

Vermoeide telers…

Deze zomer gaat waarschijnlijk, zeker de periode tot eind juli, de boeken in als de droogste van de eeuw. Hoewel 1976 steeds als droogste wordt aangehaald, weet ik dat het toen op 20 juni (mijn verjaardag), de hele dag heeft geregend. Ik kan me dat jaar nog goed voor de geest halen. Het was het jaar dat de regeninstallaties als zoete broodjes werden verkocht en ook het jaar dat ik voor het eerst van mijn leven iemand in de bollenstreek tulpen zag water geven. Het was ook het eerste jaar dat telers met hun korte broek naar de veiling gingen zonder dat ze het idee hadden dat ze werden uitgelachen. Dit jaar lijkt me extremer dan 1976. Het kan natuurlijk aan mijn eigen beleving liggen, maar ik heb het idee dat het weer meer belastend was dan toen. De zon stond in de weken rond de langste dag regelmatig de hele dag strak aan de hemel. Aan de kust viel de temperatuur eigenlijk nog wel mee, vaak kwam deze niet verder dan 22 tot 23 graden. In het binnenland en zeker in het zuidoosten raakten de temperaturen rond de langste dag regelmatig de 30°C aan. Dit in combinatie met de lange dagen maakt het voor de planten zwaar om dit door verdamping te compenseren. Net als ze weer genoeg water binnen hadden begon de volgende dag alweer. We hebben enigszins geluk dat de landen boven in de stroomgebieden van onze rivieren wel regelmatig veel regen gehad hebben, zodat onze voorraad goed water nog niet op is. Wat je wel zag is dat de planten uitgeput raakten. In veel gevallen gaf het beregen niet meer die opfrissing die je eerst wel zag en was het meer een vorm van overleven. Elk minuscule verschil in waterafgifte van de beregeningsapparatuur was in de gewassen te zien. Eigenlijk was er ook iets anders dat opvallend was. De telers werden moe. De telers waren letterlijk dag en nacht bezig om hun gewassen van genoeg water te voorzien. Dit moest gebeuren naast de gewone werkzaamheden, die door het warme weer ook al veel zwaarder waren dan normaal. Ik heb telers gesproken die een week niet in bed geweest waren en tussendoor even in de trekker een dutje deden als ze even moesten wachten tot de haspel weer verzet moest worden. Na het beregenen gingen ze weer gewoon aan het werk. Dit vond ik nog het meeste frappante, alsof ze de hele nacht niet aan het werk geweest waren. Ik heb een groot respect voor deze ondernemers die er echt alles aan doen om hun gewassen tot een goed einde te brengen. Ook dit verhaal moet vertelt worden. De bloemetjes komen niet vanzelf in de winkel. Natuurlijk zijn er ook dingen om van te genieten. Met een Drone film je op droge percelen gewoon een geschiedenis van 1000 jaar geleden. Alle oude slootjes en grachten zie je in een droog maisveld gewoon liggen. Er komen nederzetting van 500 jaar geleden in beeld alleen al door de vormen van de slotgrachten. Ik ben alleen bang dat de ondernemer die geen tijd heeft om te slapen hier niet net zo van geniet als ik. Ik wens deze mensen een rustige nazomer toe en hoop dat ze in het najaar kunnen terugkijken op een financieel goed gelopen jaar zodat ze dan eens lekker zelf op vakantie kunnen.

Comments

Beetje struikelend de zomer door

Voor de meeste is het wel bekent dat ik naast mijn werkzaamheden voor Summerflowers ook nog mijn werk heb als bedrijfs- en teeltadviseur. Eigenlijk is het zo dat ik naast mijn werk als adviseur de zaken regel voor Summerflowers. Summerflowers is echter een zo groot deel van mijn dagelijkse leven geworden, dat ik eigenlijk niet meer weet wat de grootste hap is. Op zich niet zo belangrijk, omdat ze beide alle aandacht vragen. Voor de zomerbloemen is de zomer natuurlijk een zeer belangrijke periode. De bloementelers hebben het extreem druk met oogsten en zorgen dat de bloemen ook nog eens verkocht kunnen worden. In die drukke periode kom ik dan bijna elke twee weken weer vragen om bloemen voor de een of andere tentoonstelling of corso. Niet dat dit sponsoren van bloemen voor de telers een probleem is, want dit doen ze graag voor hun product. Als ze hun producten niet laten zien kunnen wij ze niet helpen om ze beter bekent te laten worden. Het grootste probleem is dat ze het even tussen de bedrijven door moeten regelen. Vaak moet er dan een fustje per soort naar een andere locatie gestuurd worden dan gewoon en dat vraagt extra aandacht. De bloemen moeten klaar gezet worden, de vervoerder moet goed op de hoogte gebracht worden en deze moet dan ook nog eens doen wat ze belooft. Regelmatig gaat dit toch net op het laatste moment fout. Of de teler vergeet de bloemen klaar te zetten of de vervoerder vergeet ze mee te nemen. Soms zet de vervoerder het op de verkeerde plek neer zodat het wel door de teler is geleverd, maar niet op de juiste plek is aangekomen. Dit veroorzaakt stress bij de teler, de vervoerder en degene die op de bloemen zit te wachten. Dit veroorzaakt ook stress bij ondergetekende. Al deze zaken lopen namelijk langs mij. Het is zelfs als het helemaal goed gaat elke presentatie weer spannend of het helemaal goed komt. De meeste keren komt het uiteindelijk allemaal op zijn pootjes terecht. Naast dit regelen ben ik dus ook teeltadviseur. Op zich is de zomer niet helemaal heftig, want de teler heeft het druk en er kan op dit moment weinig bijgestuurd worden. Alles is gedaan en als er iets fout gaat, dan komt het door omstandigheden waar je als teler geen invloed hebt, of door fouten die in het verleden gemaakt zijn. Weinig aan de hand dus. Toch is het voor een kweker erg lastig om snel op fouten te reageren als je het al erg druk hebt. Zelfs als je er niets aan kunt doen blijft de frustratie dat het fout is gegaan. Op dat moment ben je als adviseur het luisterende oor en probeer je alles zo veel mogelijk te relativeren. Natuurlijk reken je het jezelf ook aan dat het fout heeft kunnen gaan en ga je bij jezelf te raden of het probleem te voorkomen zou zijn geweest. Kortom, het is eigenlijk een heel mooie tijd van het jaar, maar het moet wel nu gebeuren. Het is een zeer mooie periode om lekker buiten bezig te zijn, maar het voelt soms een beetje als struikelen. Je valt eigenlijk niet, maar je moet wel blijven opletten. Ik heb dan wel het geluk dat ik, in tegensteling tot de kwekers, in de zomer nog even op vakantie kan. Al struikelend ben ik dus best een tevreden mens.

Comments

Droogste juni-maand

Nog nooit is een juni maand zo droog geweest. Zelfs nu ruim in juli blijft het droog. Dat we geen echt gebrek aan water hebben komt voor een deel omdat er in de Alpenlanden in het voorjaar behoorlijk neerslag is gevallen en dat dit water door de rivieren naar ons toe komt stromen. In de meeste gebieden van Nederland heeft het al 6 weken niet serieus geregend. Als je nadenkt over het water dat Nederland bereikt, is het vreemd dat we er alles aan gedaan hebben om het water in de wintermaanden, als we het niet nodig hebben, zo snel mogelijk naar de zee te krijgen, om al dat goede zoete water te laten vermengen met zout zeewater zodat we het niet meer voor beregening en drinkwater kunnen gebruiken. Als we het IJsselmeer als buffer gebruiken en een meter hoger laten komen in de winter, dan hebben we ruim een miljard kubieke meter water in reserve om te gebruiken als gietwater in de zomer. Nu weet ik natuurlijk helemaal niet of dit wel kan, omdat dit ook als overstort gebruikt moet worden bij wateroverlast en dan moet je juist zorgen dat er ruimte is om dit op te vangen en kun je waarschijnlijk niet al het water uit de IJssel even ophouden, zoals ze dit in de warme landen doen, om een watervoorraad te behouden. Toch moet hier met de klimaatsverandering rekening mee gehouden worden. Zelfs als het klimaat niet veranderd, er wordt steeds meer water direct in de afvoer geloosd, omdat de verstedelijking van ons land alleen maar meer doorzet. Zelfs als iedereen zijn water netjes in de grond laat zakken, dan nog blijft er minder grond over om water naar het grondwater te laten zakken, zodat dat in de loop van tijd steeds moeilijker als gietwater te gebruiken is. Als in de toekomst het gebruik van beregeningswater ontoereikend gaat worden, zal dit en koste gaan van de opbrengst van de land en tuinbouw grond. Stel dat deze opbrengst achteruitgang 10% zou gaan bedragen, dan denk ik dat het snel rendabel is om 5% van onze grond in te richten om het overtollige water in de winter op te vangen om het in de zomer te kunnen gebruiken. Hier is helemaal niets nieuws aan, want de zuidelijke landen doen dit al lang. Is dit toekomst muziek? Misschien een beetje, maar mijn ervaring is dat de toekomst er altijd een beetje sneller is dan je had verwacht. Als we nu niet nadenken over morgen, hebben we later water te kort en denken we dat het overmacht is. Natuurlijk ben ik niet de enige die dit kan verzinnen. Ik weet dat er in het zuiden van het land telers zijn die al zeer ver zijn met deze materie en zelfs al een deel van hun land voor deze toepassing hebben gereserveerd en soms zelfs al als zodanig in gebruik hebben. Deze telers investeren nu, om in de toekomst een voorsprong te hebben als het water op is, of als er regels komen die deze manier van water reserveren gaat verplichten. Ik zou zeggen, denk er eerst maar eens heel even over na en kijk dan eens wat de mogelijkheden zijn. Dit lijkt me een leuk onderwerp voor excursie groepjes, die nog steeds overal in het land lopen.

Comments

Zomerbloemen en eten……

Monarda

Afgelopen weekend ben ik een weekendje weg geweest. Even op visite op de camping bij familie. Op deze camping staan bijna alleen mensen die er een heel seizoen hun caravan hebben staan en er eigenlijk een tweede huis bewonen gedurende de zomerperiode van begin april tot eind september. Het grote verschil tussen de camping waar de mensen lang vertoeven en die waar je voor een paar weken staat, zijn de bloemen. Bij elke tent staan bakken met bloeiende tuinplanten en op vrijwel elk tafeltje staat een bosje bloemen. Eerlijkheidshalve moet ik er wel bij vertellen dat er nog al wat kunstbloemen tussen stonden, omdat veel van deze mensen hier alleen in het weekend komen, omdat ze door de weeks aan het werk zijn. Echte bloemen lijkt dan wel wat lastig. Neemt niet weg dat bloemen voor gezelligheid zorgen ook in de zomer. Zeker 4 jaar geleden heb ik eens een emmer zonnebloemen meegenomen om op de camping uit te delen. Dit was de eerste en de laatste keer, maar ik ben nog steeds de man van de zonnebloemen. Bloemen doen iets met mensen. Ze hebben mij alleen maar onthouden omdat ik bloemen bij me had en natuurlijk ook een beetje omdat ik ze ook heb weggegeven. Wel heb ik later nog regelmatig zonnebloemen op het veldje gezien. Deze hadden ze gewoon gekocht op de markt, in de bloemenwinkel of misschien wel in de supermarkt. Zomaar een keertje bloemen meenemen zorgt er dus voor dat mensen zelf bloemen gaan kopen. In de avond gingen we uit eten in een leuk tentje in de stad. Op de tafel stonden natuurlijk bloemen. Op deze tafels stonden allemaal seizoensbloemen. Een zonnebloem, een Lysimachia, een Allium, maar ook een Monarda. De Monarda is de bergamotplant. Deze plant is een van de ingrediënten voor de welbekende Earl Grey thee.  Als je een beetje over het blaadje wrijft komt deze geur je tegemoet. Natuurlijk kon ik het niet laten om even aan de serveerster te vragen of ze deze thee wel eens dronk. Blijkbaar drinkt elke vrouw dit weleens, dus zij ook. Op dat moment heb je direct een gesprek over eten en  bloemen, want er stond in het vaasje ook nog een Carthamus tinctoris, ook wel de verfbloem genoemd, omdat van deze bloemen kleurstoffen worden gemaakt. Op de heenweg waren we over een bospad gelopen waar een hele bloemenwinkel stond te bloeien. De wilde hersthooi (Hypericum), de geneeskrachtige mariadistel, en het boerenwormkruid. Al deze bloemen zijn de voorouders van veel bloemen in de bloemenwinkel. Ondanks dat ik een weekend vrij had heb ik een complete bloemencursus gevolgd, door alleen maar een beetje om me heen te kijken. Ik heb ook een beetje een bloemencursus gegeven door een beetje met een serveerster te praten over zomerbloemen. Ik heb wel eens een buitenlands reisverslag gelezen dat minder spannend was, terwijl mijn reisdoel gewoon in de omgeving van Utrecht was. Natuurlijk kun je de Utrechtse heuvelrug niet echt stadsgebied noemen, maar het is nu ook weer niet de wereld uit. Als je gewoon je ogen open houdt en een beetje oplet, wonen we in het mooiste land van de wereld.

Comments

Festival seizoen…

Het festival seizoen is weer aangebroken. Overal worden er Muziekfestivals georganiseerd en dat is echt een teken dat het zomer is in Nederland. Het festivalseizoen voor de bloemen werd ingeluid door het Aalsmeer Flower Festival. Op twee prominente plaatsen in Aalsmeer werden afgelopen weekend de bloemen van de wereld getoond. Wij als Summerflowers dragen daar graag ons steentje aan bij door ongeveer 50 soorten bloemen te sponsoren. Met deze manier van steunen willen we laten zien hoeveel mooie andere bloemen er op de wereld te koop zijn. De hang naar leuke dingen (soms dingen van vroeger) groeit alleen maar. Nog mooier worden ze als er ook nog eens een verhaal bij zit. Een tijdje terug las ik een verhaal van een Amerikaan die op eBay allemaal dingetjes gekocht had voor 50 cent per stuk. Dit waren zomaar dingen die mensen tegen elk aannemelijk bod kwijt wilde, vaak ook gratis af te halen.  Toen hij 1000 items had schreef hij over elk ding een verhaaltje. Van de geschiedenis of een bepaalde anekdote en zetten al deze dingen weer te koop voor 50 dollar. Binnen twee dagen was 95% verkocht. Het gaat dus om het verhaal als je mensen wil inspireren. Het vertellen waar iets vandaan komt, vertellen wat je er mee kan en vooral vertellen hoe je van een product (b.v. bloemen) gelukkig kan worden. Wij zijn dat helemaal niet gewent. We zijn zelfs gewent om dit gewoon niet te geloven en denken dat de prijs bepalend is of iemand iets koopt of niet. Omdat dit het rendement onder druk zet, moet er harder gewerkt worden en hebben we dus helemaal geen tijd om die verhalen te vertellen. Omdat zonder een verhaal de prijs wel belangrijker is, wordt dit effect alleen nog maar versterkt. Wie begint er dan met het vertellen van de verhalen? Natuurlijk, wij geven de verhalen bij de bloem op onze site zomaar cadeau. Iedereen kan hier zomaar gebruik van maken. Je hebt dus helemaal geen tijd nodig om die verhalen te schrijven omdat je ze zo kan pakken. Probleem is dat een bloemen teler het altijd druk heeft als er iets te vertellen valt. Je hebt dan dus wel een verhaal, maar geen tijd om het te vertellen. Hier komt nu het nut van een Festival als het Aalsmeer Flower Festival om de hoek kijken. Talloze arrangeurs maken hier hun eigen creatie van de meest uiteenlopende bloemen. Er worden verhalen verteld en anders dan bij een gewone bloemententoonstelling is er van alles omheen te beleven die het de mensen naar hun zin maken. Deze totaalbeleving zorgt er voor dat de bloemen worden geassocieerd met een geluksmoment. Geluksmomenten worden onthouden, dus ook de bloemen. Hoewel het afgelopen weekend ook het Pinkpop weekend was (hier wordt ik ook best wel gelukkig van) heeft de bloementeler bloemenfestivals nodig om het verhaal vertelt te krijgen waar deze zelf geen tijd voor heeft of maakt. Omdat het verhaal van de festivals veel langer is uitgevallen, heb ik niet eens meer ruimte voor het onderwerp waarover ik ook wilde schrijven n.l. de ”poetsvrouwendag” die in België op 20 juni wordt gevierd. Ik denk dat ik hier een andere keer wel op terug kom, want ik vind alleen de naam al geweldig en een eigen verhaal waard.

Comments

Zomer

Mopperen over een koudere dag en over een regenbui die totaal onverwachts op de buienradar verschijnt. De zomer in Nederland is weer aangebroken. Mei was een van de warmste ooit. Juni is vrijwel altijd een maand met wat meer regen dan mei. Hoewel bijna niemand het door heeft is april de droogste maand van het jaar terwijl juli en augustus de natste zijn. Dit is al heel lang zo en niet iets van de laatste jaren. Als het dus in de zomer regent is dat heel normaal. Eigenlijk komt het er dus op neer dat we heel veel geluk hebben als het mooi weer is en geen pech hebben als het regent. De regen is namelijk nodig om alle planten te laten groeien die door de hogere temperaturen in de zomer wat meer water nodig hebben. Nu de meteorologische zomer is begonnen, lijkt het ook of het klagen over het weer is begonnen. In de zomer moet het mooi weer zijn anders is het niet goed. Omdat het deze week “World Environment Day” is, moeten we het natuurlijk wel even over het milieu hebben, want daar gaat het over. Bij extreme weersomstandigheden ontstaan altijd de discussies over de klimaatverandering. Als het een periode vriest geloofd ineens niemand meer in de opwarming van de aarde en als het een keer erg warm is dan hoor je de andere groep roepen hoe erg die opwarming wel is. Nu is het zo dat deze opwarming helemaal niet te merken is aan incidentele gebeurtenissen. Het kan zelfs zo zijn dat als de aarde opwarmt het hier kouder wordt. Waar de discussie eigenlijk vaak over gaat is de schuldvraag. Kun je bewijzen dat de opwarming door de mens komt? Hebben de huidige maatregelen wel zin? Ik vraag me dan af waar het over gaat. Als het niet door de mens komt, stopt de opwarming dan? Als het niet door de mens komt, is het dan plotseling niet meer nodig om je plastic niet meer zomaar weg te gooien, of energie te besparen. Ik denk dat we niet op bewijzen moeten gaan zitten wachten, maar doen wat gevoelsmatig goed voelt en dat is zuinig zijn op het voorrecht om in zo een mooie wereld te mogen wonen. Iedereen weet dat als je er een troep van maakt, het levensgenot achteruit gaat. Als het zorgen voor je omgeving (want dat betekent het woord milieu) dan ook nog eens (bewezen of niet) meewerkt aan het stoppen van de mondiale vervuiling en opwarming, dan kun je toch het nuttige met het aangename verenigen. Ik ben gek op de zomer. Ik ben ook gek op de herfst, winter en de lente. Ik moet er niet aan denken om in een land zonder seizoenen te moeten wonen. Elke dag mooi weer, waar moeten we dan over mopperen. Mijn liefde voor seizoenen zorgt er waarschijnlijk ook voor dat ik zo van seizoensbloemen hou. Mijn advies, ga lekker door met mopperen en wees in de tussentijd een beetje zuinig op onze mooie planeet.

Comments